Growfunding De Groenste Straat: 11 redenen om te steunen

Geplaatst op

Misschien hebben jullie er al wat van gezien via sociale media of langs andere weg: Villa VanZelf is in zee gegaan met Growfunding om fondsen te werven. Growfunding is een vorm van crowdfunding met een positieve impact op de samenleving. Concreet willen we 5000 € bij elkaar krijgen om in onze thuisbasis Landen het project ‘De Groenste Straat’ te lanceren. De Groenste Straat zal twee jaar lang lopen en bewoners ondersteuning bieden om op zo veel mogelijk plekken in Landen het straatbeeld ingrijpend te vergroenen en zelfs een prijs voor ‘De Groenste Straat’ te winnen.

Waarom steunen? 

1. Positieve actie!

Vaak wordt de bankkaart getrokken voor de bestrijding van onheil: ziekten, aardbevingen, overstromingen, etc. Broodnodig natuurlijk, maar hier krijg je nu een keer de kans om te doneren voor puur positieve actie. Geen beroep op je medeleven, geen zielige beelden, gewoon een gelegenheid om met de glimlach bij te dragen aan iets moois.

2. Groen maakt happy.

Natuur om ons heen maakt gelukkiger en gezonder, dat is bewezen. Soms denken we dat we daarvoor de bossen moeten opzoeken en die zijn niet altijd vlakbij. Een heerlijk groene straat biedt een eenvoudig alternatief voor de gebruikelijke tegelwoestijn en we kunnen er elke dag van genieten.

3. Geven maakt eveneens happy.

Ook wetenschappelijk bewezen in tal van experimenten: als mensen een bescheiden geldbedrag krijgen dat ze ofwel aan zichzelf ofwel aan een cadeautje voor een ander moeten uitgeven blijken aan het eind van de dag diegenen die het geld aan een medemens besteedden gelukkiger.

4. Je weet precies waar je geld heengaat.

Geen vraagtekens over waar het geld bij grote ngo’s allemaal blijft plakken en welk percentage van je donatie uiteindelijk echt bijdraagt. Villa VanZelf is een kleine vzw op het terrein, wij hebben geen grote werkingskosten en kunnen elke € dus helemaal inzetten voor het doel.

5. Vergroening helpt tegen klimaatopwarming.

Meer groen zorgt voor schonere lucht en helpt een buffer bouwen tegen klimaatopwarming. Nee, we zijn heus niet machteloos overgeleverd aan die wereldomvattende problemen waarvan we denken dat we er als individu niks tegen kunnen.

6. De Groenste Straat versterkt lokale cohesie.

De Groenste Straat wordt ook een sociaal labo. Alleen voor je eigen stulp een tegel loswrikken en er een zonnebloem in planten is mooi natuurlijk, maar met samenwerking wordt er zoveel meer mogelijk: een heuse straattuin, een eetbare stoep, een groen speelplekje …

7. Ook een vormingsproject

Via praktische workshops worden ondersteuning, ideeën en tips geboden om van start te gaan, maar ook door te gaan op het eerste elan.

8. Inspiratie die kan worden gedeeld.

De Groenste Straat heeft weliswaar een lokale inbedding, maar er wordt heel wat expertise verzameld die op termijn kan worden gedeeld met andere gemeenten en steden, zodat daar met handige voorkennis Groenste-Straten-projecten kunnen starten.

9. Het Groenste-Straten-Land?

Dromen doet geen pijn, integendeel. Hoewel we mooie plekken natuur hebben waar we trots op mogen zijn, kan België zich niet bepaald beroepen op zijn exuberant groene karakter. Waarom brengen we daar niet doodgewoon verandering in, van onderop, met kleinschalige middelen, als een groene vlek die zich uitbreidt? Zodat we ons op termijn het Groenste-Straten-Land kunnen noemen.

10. Omdat elke donatie een verschil maakt.

‘5000 € is heus niet zo veel, ze komen er wel, een ander geeft wel wat.’ Zo werkt het niet! We rekenen echt op jou. En we gaan daarbij radicaal ook voor de mini-donatie. Wees trots op de 10 € die je schenkt (en wees nog trotser als je meer schenkt). We zijn blij met elke donatie. Als we ons doel niet halen, worden alle donaties teruggestort, maar geef toe: dat kan toch echt niet de bedoeling zijn.

11. Je krijgt er wat voor terug.

Afhankelijk van de grootte van je donatie krijg je iets van ons terug. Ja, echt! Alle concrete info daarover, een clipje dat we maakten om ons project aan te kondigen en de mogelijkheid om online te doneren vind je op:

https://www.growfunding.be/groenstestraat

Doen, vandaag nog! Alvast bedankt!

 

 

Eenvoud? Of vereenvoudiging?

Geplaatst op Geupdate op

Bewuste eenvoud, leven in eenvoud. Als je naar de visie van Villa VanZelf vraagt en een blik op de statuten werpt springt het er ‘vanzelf’ uit. Het was ook echt wat we wilden toen we in 2014 verder van Brussel weg verhuisden en besloten om ons ding te gaan doen in plaats van jobs in loondienst die het toch niet helemaal waren. Ik schreef erover op de site en stel vast dat het in de statistieken week na week één van de meest aangeklikte pagina’s is. Eenvoud is in, laat dat duidelijk zijn. Toch vraag ik me af hoe eenvoudig we wel zijn. Een beetje het ongemakkelijke gevoel van ‘als je beweert voor iets te staan, moet het ook wel kloppen’.

OK, we hebben geen koelkast, geen droogkast, geen centrale verwarming, geen auto, geen doorspoeltoilet en kopen zelden niet-tweedehandse kleding, om even de grootste groene afwijkingen op te sommen, maar maakt dat ons eenvoudig? Ik geloof het niet. Al heel snel stelde ik vast dat materieel vereenvoudigen natuurlijk wel betekent: minder spullen, minder consumentisme en de tevredenheid om minder technologie-afhankelijk te zijn, maar zoiets slijt ook wel. Je beschouwt het op de duur niet meer als eenvoudig, of het voelt niet meer zo aan.

Toen begon ik te denken: eenvoud zit gewoon in je hoofd. Of: zit er vooral heel vaak niet in. Want dat hoofd van ons – het mijne toch – zit vaak zo overvol, terwijl voor eenvoud ruimte, leegte en afstand nodig zijn. Zoals iemand in ‘Voluntary simplicity’ van Duane Elgin zegt: ‘Vrijwillige eenvoud heeft meer te maken met je staat van bewustzijn dan met je fysieke omgeving of je bezittingen.’ Een onderdeel van een eenvoudiger bewustzijn lijkt me in elk geval om wat minder in het verleden of – vooral – de toekomst te vertoeven in mijn hoofd. Veel verwarring en complexiteit komt voort uit het willen van allerlei dingen die er nu niet zijn, nog niet zijn, die ik wil realiseren en waarvan ik niet weet of ik ze zal realiseren, wat dikwijls een gevoel van vage ontevredenheid over het nu geeft. Nu is niet goed genoeg, want het zou beter zijn als dit of als dat. Een luchtspiegeling natuurlijk, ook wanneer het begeerde bereikt wordt. En hoe doe je dat dan, minder in ‘fast forward’ of in ‘replay’ zitten? In mijn geval vooral door gedachtenpolitie te spelen: mezelf betrappen op kniezen over wat ik zou willen, op angstjes en twijfels of iets wel gaat lukken, op het in gedachten opnieuw afspelen van filmpjes uit het verleden die om wat voor reden dan ook opduiken. Hoe vaker je jezelf daarin onderbreekt, hoe sneller je het opmerkt. En kan vervangen door iets wat je in het huidige moment brengt: registreren welke schoenen je medepassagiers in de bus aanhebben, fluitende vogels opmerken, aanwezig zijn in contact, ook met de kassabediende of de mevrouw in de bib. Ik zeg maar wat.

zichtraamtreinEen ander onderdeel van een eenvoudiger hoofd is in mijn geval: zorgen voor voldoende leegte en ruimte. Ik geef het toe: ik ben een prikkeljunk. Kan moeilijk op een productieve en bewuste manier uitrusten, heb snel het gevoel dat saaiheid om de hoek loert, vind maar één ding doen bijna horror – in stilte en zonder tegelijk te lezen ontbijten bijvoorbeeld – en verlang voortdurend naar interessant-heid en inspiratie onder de vorm van ideeën, boeken, kranten, kunst, … Leegte ervaar ik meestal als onaangenaam. Naar buiten gaan om ‘alleen maar’ te wandelen, tijdens treinreizen mijn boek wegstoppen en ‘alleen maar’ uit het raam kijken, ik moet mezelf er wat voor dwingen. Gelukkig loont het wel. Na de initiële onrust die samengaat met lichte dwang en het verzet daartegen komen andere dingen: zintuiglijke indrukken, een zekere lichtheid, minder gedachten, …

In deze enigszins van eenvoud behepte tijden worden natuurlijk manieren zat aangeboden om een simpeler hoofd te krijgen: yoga, meditatie, mindfulness …Als je er nog niet mee bezig bent, moet je er vooral snel aan beginnen, zo lijkt het. Ik heb een paar jaar met regelmaat in mijn eentje gemediteerd en het tiental keren dat ik in een echte zen-dojo in groep een uur op een meditatiekussentje zat, probeerde geen vin te verroeren – zelfs slikken was gênant hoorbaar voor je naaste buren – en de pijn in mijn lijf te verduren zal ik niet licht vergeten. Op dit moment doe ik niets van dat alles, niet goed wetend waarom, en laat ik het maar zo.

Het is ook een kwestie van realiteitszin, geloof ik. Wees maar eens eenvoudig in een moordend complexe wereld. Ik zie geen heil in het buitensluiten van de informatiestroom – een beetje managen natuurlijk wel, het bewuste besluit om niet de hele dag mijn laptop aan te hebben staan maakt een verschil – en onder de deadline- en klokgebondenheid van onze samenleving kunnen we nooit helemaal uit. Hoe dan ook staat verlangen naar eenvoud altijd in een wat gespannen evenwicht met allerlei vormen van streven die nu eenmaal in onze menselijke natuur zitten en extra aangewakkerd worden door onze doenerscultuur. Het blijft zoeken: op een doorgaande ervaring van eenvoud kan ik mij voorlopig alvast niet beroepen. Eenvoud lijkt iets te zijn wat voortdurend ontsnapt, als een pad dat geen vaste plek of ligging heeft en telkens opnieuw moet worden gevonden. Laat ik het voortaan ‘vereenvoudiging’ noemen in plaats van ‘eenvoud’. Als eenvoud staat voor ‘je bent er’, of ‘je had er al moeten zijn’, zegt ‘vereenvoudiging’ op milde toon ‘ga vooral rustig door en geniet onderweg van het uitzicht’.

Sandra

PS. Marc, vaak mijn eerste lezer, merkt op dat ‘productief uitrusten’ wel heel illustratief is voor hoe ik in elkaar zit.

 

 

 

Nieuwe data van Monsieur Léon

Geplaatst op

scheersessie messenwinkelNieuwe data van Monsieur Léon zijn beschikbaar! In Leuven kan je hem vinden in Het Atelier op volgende dinsdagen: 21 maart, 25 april, 23 mei en 20 juni. Prijs is nog steeds 60 €, gebruik van alle materialen inbegrepen, studenten krijgen 50% korting. Inschrijven verplicht via info@villavanzelf.org. Lees hier meer over de workshop van Monsieur Léon. A bientôt!

Oud en nieuw in de Villa

Geplaatst op

Het lijkt wat stiller in Villa VanZelf, maar dat is natuurlijk slechts schijn. We verzorgden de redactie van het boek ‘Zeven Stappen naar de Natuurlijke Moestuin’ van Frank Anrijs, gaven les bij de lesgeversopleiding en jaaropleiding van permacultuurcentrum Yggdrasil, coverzevenstappen72dpipresenteerden de droogtoiletworkshop Flush Free voor VIBE, deden workshops over permacultuur bij onder andere Velt Kalmthout, lanceerden ons eerste e-boekje ‘Creativiteit = kracht!’, schreven brieven voor ‘Bestel een Brief’, en organiseerden natuurlijk de maandelijkse workshop Duurzaam Scheren met Monsieur Léon.

Tussendoor eiste het dagelijks leven met het nodige lawaai, stof en chaos de aandacht op. Eenvoudiger willen leven is ironisch genoeg soms een complex gegeven. Goed nieuws is dat de verbouwing van de Villa naar een bijna-passiefhuis al een heel eind op weg is. De tuin is winterklaar en de brandhoutvoorraad is op peil. We hopenimg_8855 zo snel mogelijk in 2017 in Villa VanZelf volwaardige workshops te kunnen geven, met onder andere Flush Free, een leemworkshop, bodemzorg, permacultuur, en hopelijk ook al de bouw van een heuse ‘rocket mass heater’.

Buiten de Villa werken we in 2017 samen met Bert Dhondt voor de Permacultuur Design-Cursus in het Voedselbos. Bert en Marc vatten trouwens samen het meerjarige traject aan om het ‘Diploma in Applied Permaculture Design’ te verkrijgen, waarmee ze met nog meer diepgang cursussen en workshops te kunnen geven. Vanaf januari hopen we van start te gaan met de workshop Duurzaam Scheren in Gent en omgeving. De wandelingen in het Arboretum van Tervuren zijn ondertussen een vaste waarde geworden, dat doen we volgend jaar ook voor onder meer de Vlaamse Herboristenvereniging, voor Velt-afdelingen, en in het kader van de Week van het Bos.

‘100 x pianist’ loopt op z’n eind, maar een ander project, combinatie van muziek en theater, komt in de plaats.

Verder werd Villaimg_8856 VanZelf geselecteerd voor de Burgerschool van Netwerk Bewust Verbruiken en zullen we in de loop van het nieuwe jaar kunnen rekenen op coaching om met meer armslag en know-how door te gaan.

Dat is dan ook wat we willen doen, op onze eigen schaal, met eigen middelen en talenten timmeren aan de weg. We wensen jou hetzelfde! Fijn 2017!

Tomaten binnenshuis laten narijpen

Geplaatst op

Onze tuin leverde veel – heel veel – tomaten op. Ze groeiden aan een aantal netjes opgeboden planten in een kleine serre van eigen maaksel die we er na verloop van tijd overheen zetten om ze te beschermen tegen wind en regen en uit lichte frustratie omdat er maar geen blos verscheen op hun wangetjes. Verder doken her en der spontane zaailingen op die zich wild verspreidden over de moestuin en die we maar hun gang lieten gaan. Daar groeiden tomaten aan die in de meeste gevallen op de grond en tussen andere gewassen rijpten. Met een nattere zomer zouden die laatste natuurlijk snel rot zijn geworden, maar nu was dat niet het geval. Een tomatensucces dus. Het werd eind augustus en de tomatenvloed bleef aanhouden. Elke dag kon er worden geoogst. We begonnen ons af te vragen of de massa groene tomaten die aan de planten hing nog wel zou rijpen of we ze allemaal in één keer moesten oogsten en ze binnenshuis laten narijpen. Na wat opzoekwerk besloten we te experimenteren met kleine hoeveelheden, de resultaten daarvan af te wachten en intussen de tomaten nog maar zo veel mogelijk zon en buitenlicht te gunnen. Intussen weten we dat het antwoord op de vraag: ‘Kan je tomaten goed binnenshuis laten narijpen?’ ja luidt, hoewel niet alle op het internet circulerende tips vruchtbaar bleken.

Methode 1: tak of struik in z’n geheel oogsten en ophangen – Niet doen!

Dit bleek een flop. De foto werd gemaakt meteen na het afknippen van de tak. De dag daarop begonnen zowat alle tomaten te rimpelen. Het lijkt erop dat de tak in z’n verlangen om te overleven in extremis vocht aan de tomaten onttrekt en dat wordt dus niks.

tomaten-opgehangen

Methode 2: op een warme lichte plek leggen, bv. een vensterbank – Werkt!

De eerste dagen leek er helemaal niks te gebeuren, maar geduld loont. Op een warm zonnig plekje in je huis worden groene tomaten langzaam rijp. Of het effectief helpt om er een appel of banaan tussen te leggen omdat deze ethyleen afgeven en dat het rijpingsproces versnelt: geen idee, mijn indruk was dat vooral de banaan zelf op die warme plek in sneltempo rijpte.

tomatenvensterbank

 

Methode 3: afgedekt op een donkere, relatief warme plek – Werkt!

Enkele trossen tomaten legden we op krantenpapier in een keukenkastje met ook weer een krant er bovenop. De eerste week bleef alles even grasgroen, daarna gingen de tomaten rustigjes verkleuren. Hiervoor kan je dus kiezen als je een deel van je tomaten zo lang mogelijk wil bewaren.

Methode 4: afgedekt op een donkere koele plek – Werkt!

Rijpen tomaten ook na in het donker én bij lagere temperatuur? Bijvoorbeeld in bakjes in de kelder met krantenpapier er bovenop? Ik vond dit moeilijk te geloven, ik ging ervan uit dat ze rot zouden worden zonder te rijpen, maar het antwoord is ja. Het gaat nog trager dan in een warm keukenkastje, maar het gaat.

Intussen hebben we dus op verschillende plekken in huis narijpende tomaten. Enkele weken geleden werden alle nog groene of rozige tomaten geplukt toen het ernaar uitzag dat er koeler weer op komst was en het wat ging regenen. Om de paar dagen controleren we de tomaten die niet meteen in het zicht liggen. Af en toe halen we er wat – meestal kleine – tomaatjes tussenuit die uitdrogen of bij de steelaanzet bruin worden, maar het verlies is verwaarloosbaar. Om een idee te geven van hoe lang je groen geoogste tomaten nog binnenshuis kan laten rijpen: onderstaande foto is vandaag 9 oktober gemaakt, de tomaten werden enkele weken geleden geplukt. Is de smaak van nagerijpte tomaten even goed? Er is een verschil: de binnenshuis gerijpte tomaten worden over het algemeen niet zo zacht en sappig als de exemplaren recht uit de tuin en hebben daardoor een iets minder volle smaak, maar als je kan kiezen tussen een beenharde en wat waterige supermarkt-tomaat en je eigen kweek, weet je natuurlijk wel wat te kiezen. En ja, je kan ook wecken of chutney maken, maar zelf geven we de voorkeur aan zo lang mogelijk vers als het kan.

tomatenoktober

 

Nieuw! ‘Creativiteit = kracht!’ e-boek

Geplaatst op

creativiteit2Villa VanZelf lanceert vandaag een nieuw telgje: het langere verhaal à la Villa VanZelf. In een blogbericht kan je heel wat informatie kwijt en hou je je publiek op de hoogte van wat er leeft in je organisatie, anderzijds blijft het beperkt in lengte en diepgang. Vandaar het idee om af en toe voor wie het interesseert langere verhalen uit te brengen over specifieke thema’s. Vlot en snel te lezen en voor een heel klein prijsje.

Vandaag brengen we nummer 1 uit! ‘Creativiteit = kracht!’ heeft 32 pagina’s tekst en illustraties en is verkrijgbaar in pdf-formaat. Makkelijk aan te schaffen, geen bomen voor gesneuveld. Na een inleidend hoofdstuk met een korte verkenning doorheen neurologie, psychologie en meer spirituele benaderingen krijg je 34 strategieën voor meer creativiteit in je leven en tot slot een leeslijst met titels in het Nederlands en het Engels die je op weg zet om nog veel meer te lezen.

Tot 15 oktober aan lanceerprijs 4 €, daarna 5 € en blijvend in het aanbod van Villa VanZelf vzw. Bestellen kan door een mailtje naar info@villavanzelf.org en storting van het juiste bedrag op rek. nr. BE45 9731 4485 5689.

 

 

Permacultuurtuin fase 2

Geplaatst op Geupdate op

tuinfase0
Zo wil je het niet, zelfs niet als je Dracula bent of in de jaren 1950 bent blijven steken. Dit fotootje houden we dus bewust klein. Intussen ziet het er heel anders uit.

Wat is er meer geschikt op een onvoorstelbaar hete septemberdag op de valreep van zomer dan een tuinverhaal? Toegegeven, we zijn af en toe een beetje hobbelige tuiniers, ondanks veel goeie wil en voornemens en ideeën zat over permacultuur / voedselbos / gifvrij / bodem respecteren / duurzaam en zelfvoorzienend … Gelukkig kom je ook daarmee al een heel eind. Hiernaast een beeld van onze tuin twee jaar geleden, in zogenaamde fase 0, toen we pas verhuisd waren naar de Villa. Intussen zitten we in fase 2.

 

 

 

img_8448
Het ontbreekt nog wat aan bloemen. Laten we stellen dat dat een streefdoel voor fase 3 is. Intussen zijn we blij met de dahlia’s, reukerwten en goudsbloemen die tussen de bedrijven de kop opsteken.

 

 

img_8475
Zijn dahlia’s geweldig of kitsch? Een beetje van allebei waarschijnlijk. Misschien krijgen we ooit een hele collectie bij elkaar.

 

 

 

img_8478
Echinacea Sunseekers Orange staat er pas, om mooi te kleuren bij de roze echinacea die het al twee jaar op rij prima doet vooraan in de tuin.

 

De eerste prioriteit was een voedseltuin opbouwen. Dat is dit jaar in elk geval prima geslaagd.

img_8500
Wilde kruidentuin met rozemarijn, Griekse oregano, gewone en breedbladige salie, bieslook, tijm, citroenkruid. Elders in de tuin staan muntsoorten, lavas, citroenmelisse en dropplant.
img_8480
De prinsessenbonen hebben veel oogst opgeleverd en zijn aan het eind van hun levenscyclus. Ook in beeld: oesterblad, zeekool, ui, dropplant, kaasjeskruid, (één of andere) kool en een geïmproviseerde tomatenserre.
img_8481
Prei in de groei, in een bedje van smeerwortel en grasmaaisel. De bodem bedekt houden is een onverdeeld succes: geen slakkenvraat en weinig uitdroging op hete dagen. Gieters water zeulen op zomeravonden is in deze tuin overbodig.
img_8482
Kool (maar welke?), een experiment met Szechuanpeper, en snijbiet.
img_8484
Snijbiet is een decoratief succesnummer in de Villa-tuin. Lekker ook, maar niet elke dag. Volgend jaar in toom te houden wegens dit jaar alomtegenwoordig.
img_8483
Courgettes, altijd in het oog te houden om reuzenexemplaren met te veel zaden te vermijden.
img_8485
Misschien leveren deze boontjes ook nog wat op met die ongewone nazomer.
img_8487
Pompoenbrousse, veelbelovend voor herfst en winter, al is op deze foto de potentiële oogst niet te zien.
img_8489
Goed verscholen, wel aanwezig: rode bieten.
img_8490
NIeuwzeelandsespinazieveld (of hoe schrijf je dat?). Deze spinazie heeft een wat vleziger blad dan gewone spinazie, is veel makkelijker te kweken en smaakt net zo goed.
img_8491
Gewoon genieten van de kleurtjes van pompoen en komkommerkruid.
img_8494
Of van een rustig momentje in de hangmat bij de eerder op het jaar aangelegde takkenril. De olijfwilg onder de hangmat staat ongelukkig en krijgt een andere plek in het najaar.

 

 

img_8455
Wat doe je als je buitentomaten het vertikken om te rijpen? Je bouwt er met afvalhout en een plastic zeil een serre over. Missie geslaagd. Ook zomerpostelein (met de ronde blaadjes), te eten als sla, heeft er een plekje gevonden.
img_8476
Intussen zijn er wel overal in de tuin zaailingen van de tomaten opgedoken die ook weer overvloedig oogst geven. Massa’s groene tomaten dus. Nieuwe uitdaging: groene tomaten binnenshuis laten rijpen.
img_8468
Een deel van de tuin is een voedselbosje in wording, of een bostuintje als je wil: een plek met doorlevende eetbare planten en fruit waar je de omstandigheden van een bos nabootst.

 

 

 

 

img_8467
Voedselbosje van de andere kant bekeken. Het doet onder andere dienst als kwekerij voor smeerwortel, dat als mulchplant wordt gebruikt in de moestuin.
img_8496
In het voedselbosje staan onder andere appels, peren en pruimen. Hier met te veel pepermunt op de achtergrond.

 

 

 

img_8495
Succesvolle appelmunt in het voedselbosje. Mooi maar eerder leuk om te hebben dan lekker.
img_8497
De kruizemunt mag dan weer minder bescheiden en heeft gezelschap van eeuwig moes.
img_8499
Om af te sluiten: grote hoeveelheden karton, een onmisbaar hulpmiddel in de permacultuurtuin. Om op onontgonnen terrein de bodem af te dekken en ongewenst gras en onkruid onder te verstikken. Laag compost erop en een seizoen laten rusten tot het karton vergaan is en je erin kan gaan planten. Deze hoop is voor de aanleg van onze toekomstige bessentuin.