DROOM!

Geplaatst op Geupdate op

Villa Vanzelf is een project over ecologisch leven en meestal denken mensen daarbij spontaan aan duurzaamheid, energiezuinigheid, afvalbeperking, … al die praktische dingen die er inderdaad ook wel bij horen. Maar ecologie gaat niet alleen over relaties buiten ons en tussen onszelf en daarbuiten, ze heeft ook betrekking op de eerste relatie, namelijk die met onszelf. Daarom staat Villa Vanzelf ook voor:  je dromen onder ogen durven zien en er iets mee doen, werk verrichten waarvan je tot in je haarwortels kan voelen: ‘ja, dit is het helemaal’. Ik gok dat de meesten van ons een job hebben die bij benadering goed voelt. Hij gaat behoorlijk in de richting van onze interesses en we vinden er allerlei dingen in: tevredenheid, bevestiging, trots, het gevoel ergens bij te horen, aan iets bij te dragen en in ons levensonderhoud te kunnen voorzien. Over het algemeen zoeken we niet verder dan dat, want wat wil je: werk is nu eenmaal werk. Als je de vraag stelt: ‘Ervaar je geregeld (laten we zeggen toch minstens één keer per week) passie en ‘flow’ in het werk dat je doet?’, dan komen er denk ik niet zo heel veel ja’s. Moet dat dan? Nee, niks moet, maar het mag wel. Je mag jezelf het recht verlenen om te zoeken wat voor jou echt vreugdevol werk zou zijn. Dat kan tijd vergen, en het kan grote twijfels en angsten oproepen, niet in het minst de angst voor inkomensverlies en falen.

live-your-dreamsOm in staat te zijn om die weg af te leggen moet je een sterke en gezonde verbinding hebben met je persoonlijke natuur. Het is niet genoeg om op een half bewust niveau te weten: ‘dit of dat wil ik wel eens een keer gaan doen en het komt er ooit wel van, maar nu kan het nog niet, want …’. Anderzijds is het meer dan genoeg, te veel zelfs, als je je diepere motivatie hebt erkend en vervolgens jezelf onder druk zet om ze volledig te realiseren ‘want het moet lukken’ en je dan te pletter werkt om vooral te slagen. In het eerste geval kom je net wat adem tekort, in het tweede wil je zo ver springen dat je onderuit gaat. Het moet als het ware net goed zitten: een soort soepelheid in dromen, in actie komen en jezelf respecteren in het ook-maar-een-mens- zijn.

In dat proces zie ik ook een raakpunt met eenvoud. Werk dat helemaal – niet half, driekwart of min of meer – in overeenstemming is met wie je als persoon bent, heeft iets heel eenvoudigs, in die zin dat je energie volledig gefocust is en niet verstrooid wordt in weerstand, onverschilligheid en overbelasting, gevoelens die snel opduiken wanneer werk niet helemaal vervullend is. Het leuke is dat er dan ook nog energie overblijft om verder te kijken dan een avond tv kijken, internetten of fitnessen. Misschien is het een boude stelling, maar ik geloof dat als we erop letten om onze eigen dromen te leven  we meer geneigd zullen zijn ook iets voor de wereld te doen. En omgekeerd: dat als we niet in voeling zijn met onze persoonlijke dromen we niet wezenlijk iets voor de wereld kunnen betekenen. Hoe meer verbondenheid met onszelf er is, des te rooskleuriger ziet het eruit voor de toekomst van onze planeet, denk ik, ook al gaat natuurlijk niet iedereen bedreigde soorten redden of voedselbossen aanplanten. Eerst dus maar even onze eigen ecologie op orde hebben voor we ecologisch bezig willen zijn daarbuiten.

En om er niet helemaal een theoretisch praatje van te maken, moet ik natuurlijk ook iets over één van mijn eigen dromen vertellen. Ik droom ervan om muziek (piano) te studeren en de muziek die ik heb geleerd of gemaakt te delen, op een heel laagdrempelige manier, niet de concertzalen/galajurken-stijl. Een piano is daar niet zo handig voor als een fluit of djembe die je makkelijk kan transporteren, maar daarom hoef ik mijn droom nog niet aan te passen. Misschien slaag ik er ook in om muziek te verbinden met zorg voor de wereld, al is die link nog niet helemaal duidelijk in mijn hoofd.

Sommige dromen hebben een heel lange voorgeschiedenis en bij de mijne is dat absoluut het geval. Ik was 6 toen ik met piano begon, op mijn 17e besloot ik na een periode van twijfel om geen muziek verder te studeren. Ik bleef wel altijd spelen, maar de wens die af en toe de kop opstak om me er alsnog verder in te bekwamen, werd nooit concreet. Tot ik zo’n jaar geleden met veel grotere regelmaat ging oefenen en opnieuw zelf composities begon te maken. Dat was stap 1.

Intussen heb ik stap 2 gezet: ik heb me aangemeld om een toelatingsproef aan het conservatorium af te leggen. Tevoren was ik meestal geneigd om grote dromen stil te houden. Stel je voor dat het allemaal gigantisch zou mislopen en ik voor paal zou staan! Nu heb ik dat niet meer. Mislukken in deze concrete stap behoort tot de mogelijkheden, maar het betekent niet dat mijn droom in dat geval de mist ingaat, ik vind dan vast een andere manier om hem te beleven. Wat is jouw droom? Deel hem, praat erover! Niks is aanstekelijker voor jezelf om vol te houden en voor de ander om ook eindelijk het stof van die half begraven droom te blazen.

Sandra

Advertenties

2 gedachten over “DROOM!

    […] aan mijn heel persoonlijke droom wordt verder gewerkt, want dromen die alleen in je hoofd zitten, daar pas ik intussen voor. Nadat […]

    […] je wil weten waar het weer over ging, die droom van mij, kan je de voorgeschiedenis lezen in DROOM! en What’s up in de Villa. Intussen zijn we vele maanden verder, heb ik een pianodocent […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s