Je geld of je leven?

Geplaatst op Geupdate op

Sinds mijn partner een punt heeft gezet achter z’n werk als boswachter om te gaan freelancen ben ik in de greep van een vage onrust die af en toe een acute piek vertoont. Waar het om gaat? Geld, dat is duidelijk. Gelukkig hebben we een spaarpotje dat ons in staat stelt om deze keuze op de eerste plaats te maken. Anderzijds zijn onze reserves ook niet onmetelijk, hebben we net een huis gekocht, moeten we 5 (bijna) volwassen mensen voeden, kleden en van ander modern comfort voorzien én hebben we komend schooljaar twee studenten in hoger onderwijs (één daarvan ondergetekende, die dus de komende tijd ook geen inkomen zal inbrengen). Hélp! Hoe moet dat nu met één van de waarden die we graag centraal zouden stellen in ons leven: streven naar eenvoud, naar een bescheiden maar voldoende in plaats van een maximaal inkomen en naar zoveel mogelijk geldloze transacties. Dat ‘bescheiden’ is de sleutel. Wat is bescheiden eigenlijk? Spontaan denk ik dan: genoeg om gezond te kunnen eten, af en toe een (liefst tweedehands) kledingstuk te kunnen kopen, de lopende rekeningen te betalen en wat uitjes te hebben of een hobby te kunnen beoefenen. Zo eenvoudig is het helaas niet. Sinds ik aan het eind van de maand een overzicht maak van de uitgaven, schrik ik keer op keer. Hebben we echt zoveel geld uitgegeven? En zullen we erin slagen met freelance werk gelijkaardige uitgaven, waarin niet veel te snoeien lijkt, te blijven maken? Keuzes dringen zich op: gaan we voor een ecologische renovatie van ons nieuwe huis waarbij we het werk voornamelijk uitbesteden (lees: eerder grote uitgaven, eerder high tech materialen en technieken, kleine persoonlijke investering in energie en tijd) of proberen we zoveel mogelijk zelf te doen (lees: kleinere uitgaven, low tech en recuperatiematerialen, grote persoonlijke investering in tijd en energie).

geldHet drukt mij zwaar met de neus op wat ik natuurlijk al wel wist: dat we in een samenleving leven die doordrongen is van geld als drijvende kracht achter alles. Een complexe samenleving waar gezinnen honderden euro’s uitgeven aan dingen die niet rechtstreeks ten gunste lijken te komen van pure overleving: belastingen, interesten, taksen, verzekeringen, … Waar het wel lijkt alsof de overheid belang hecht aan de persoonlijke ontwikkeling van haar burgers, maar laten we wel wezen: opleidingscheques en levenslang leren moeten er op de eerste plaats voor zorgen dat een steeds sneller evoluerende economie blijft draaien. Je krijgt er een ethiek van het geld door die allesoverheersend is, van het leven van een individu tot het internationale politieke toneel. Ferme taal spreken tegen Israël in de Palestijnse kwestie of Rusland over Oekraïene? Economische verwevenheid, bondgenootschappen en gaskranen halen het altijd van ethisch bewustzijn.

Maar ik wijk af. En ja, ik snap het heus wel: ‘u dacht toch niet dat alle verworvenheden van een moderne maatschappij zomaar gratis kunnen worden aangeboden, mevrouw? Gezondheidszorg, onderwijs, infrastructuur, voorzieningen, veiligheid, … ‘. Toch knaagt het. Is het eigenlijk wel mogelijk om eenvoudig te leven in deze tijd? Ons dagritme is zowat volledig afgestemd op het verdienen van geld. Het ritme van onze kinderen op het feit dat wij geld moeten verdienen. Ik merk het des te sterker omdat het nu – heel even – niet het geval is. De kinderen hebben vakantie en wij zitten in de windstilte tussen het verlaten van oude bezigheden en het aanvatten van nieuwe. En eigenlijk … is dat heerlijk. Kunnen opstaan op je eigen ritme – en nee, dat betekent in ons geval helemaal niet de halve ochtend in je nest blijven liggen -, meester zijn over je eigen tijd, werken aan wat je nauw aan het hart ligt zonder dat er deadlines moeten worden gehaald. Doorheen de dag thuis kunnen zijn, niet de boodschappen in dat ene gaatje van een half uur in de agenda hoeven persen, momenten vinden om samen te zijn als gezin, als partners, als ouder met één van je kinderen.’ Tja, dat is toch gewoon vakantie houden en dat valt nu eenmaal niet eeuwig vol te houden’, hoor ik de kritische, zakelijke stemmen al. Voor mij voelt het niet als vakantie, het voelt gewoon als leven, het leven dat ik zou willen leiden. Maar dat lijkt dus niet te kunnen. Voorlopig kom ik er even niet uit. Maar ik blijf denken en als het allemaal wat helderder wordt, hoor je het wel.

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Je geld of je leven?

    Valerie Nuytten zei:
    24 juli 2014 om 09:22

    hier hetzelfde… Ik kom er ook even niet uit…. Je hoort me ook wel als het terug wat helderder wordt. :). Knuffel xxx
    Valerie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s