Start van een permacultuur-tuin / voedselbos

Geplaatst op Geupdate op

Sinds onze verhuis naar Villa Vanzelf iets meer dan een jaar geleden wonen we in een echt landbouwgebied. We zien het rond ons allemaal groeien: vlas en graan, spruitjes en bieten, appels, peren en zelfs dingen als basilicum en peterselie. Het open landschap met de wijde wolkenhemels is rustgevend, maar tegelijk ziet zo’n grootschalige landbouw met eindeloze vlaktes van hetzelfde er onnatuurlijk uit.  Regelmatig liggen er ook velden braak: waar een gewas is geoogst strekt zich  een enorme lap bruine grond uit waar geen sprietje op staat, in rust als het ware. Het ziet er niet uit en ik vraag me dan altijd af wat daar overheen is gegaan om het zo kaal te houden. Kale grond is namelijk iets wat je normaal in de natuur nooit zal aantreffen. Nu kan je natuurlijk zeggen: ‘Alles goed en wel, maar als je voedsel wil, dan moet je nu eenmaal met kale grond starten’.

10409382_579993108786529_2129907918504588004_n
Dromen van een permacultuur-tuin: fase 0 zomer 2014.

Niet dus. In onze eigen tuin pakken we het anders aan. We werken volgens de principes van permacultuur en onze bedoeling is een moestuin en een zogenaamd voedselbos aan te leggen, dat is een zo divers mogelijke tuin waarbij voor het grootste deel eetbare of vruchtdragende planten, struiken en bomen elkaar aanvullen en versterken en elk verschillende functies in het geheel opnemen. Maar voor het zover is, zijn we vorig jaar gestart met wat we hadden, namelijk … veel gras. Zo zag dat eruit ->.

In een permacultuur-tuin wordt de bodem zoveel mogelijk intact gelaten, dus frezen, omspitten, ploegen gebeurt niet of heel zuinig. Misschien heb je wanneer je dat wel doet na een jaartje meteen al wel prachtige bloemkolen, maar je hebt een systeem gecreëerd dat onevenwichtig is en permanent heel veel onderhoud vergt. Dat wilden we dus niet. Vorig najaar hebben we twee flinke stukken gazon volledig bedekt met karton in een behoorlijke laag zodat het overal mooi overlapte. De bedoeling is dat het karton het gras wat eronder zit verstikt, zodat het afsterft (en ja, de buren keken wel op van dat stelletje vreemde tuiniers die blijkbaar te lui waren om hun tuin om te spitten). Over het karton gaat compost heen, en daarna stro. Het karton vergaat na verloop van tijd en de compost levert verse voedingsstoffen, zodat de bodem zich kan ontwikkelen. In de lente kan je meteen in de compost zaaien en planten.

IMG_7166
Permacultuur-tuin in opstart: fase 1 zomer 2015.

De twee stukken gras zijn intussen twee plantbedden geworden. In het ene zijn voornamelijk groenten gezet, in het andere staan jonge fruitbomen met daaronder verschillende soorten munt, bosaardbei, kruisbes, doorlevende kool, honingbes, rabarber, … Het is proberen en experimenteren en nee, na dit ene jaar hebben we zeker geen eetbaar paradijs in onze achtertuin. Met de natuur meewerken vergt tijd, geduld en leren met ‘trial and error’. De compost die we gebruikten was niet rijp genoeg en is te laat over het karton heen gegaan, waardoor heel wat groenten niet of onvoldoende zijn gegroeid. We rekenen erop dat we in jaar 2 het zaai- en plantseizoen met een geschiktere bodem zullen kunnen starten. Nog een streefdoel: rechte lijnen en beton (paden, palen) kwijtraken om een natuurlijker uitzicht re krijgen.

IMG_7149
Venkel die in een bedekte bodem groeit. Hopelijk wordt hij nog wat dikker!

Een belangrijk principe is en blijft: geen kale bodem, dus bij ons vind je geen rijtje prei – rijtje sla – rijtje worteltjes met telkens een strook bruine aarde ertussen. We houden de grond bedekt, zodat alle micro-organismen erin mooi werk kunnen leveren en onkruid weinig kans krijgt om de kop op te steken. Meer daarover in ‘Chop and drop’: drie keer mooi meegenomen voor je tuin.

Lees ook:  op zijn blog legt Frank Anrijs uit dat permacultuur start vanuit een alomvattende visie op de natuur waar we als mensen niet van afgescheiden zijn of boven staan, en het dus niet hetzelfde is als ecologisch tuinieren.

Advertenties

3 gedachten over “Start van een permacultuur-tuin / voedselbos

    […] ‘Start van een permacultuur-tuin / voedselbos’ vertelde ik al dat de bodem bedekken voor je erop gaat kweken heel wat voordelen heeft! Tenslotte […]

    Debbie / Daqa zei:
    5 augustus 2015 om 21:49

    Leuk om dit zo te lezen. Ook wij hebben een voornamelijk grastuin, maar ook nog 3 kleine kinderen dus wat gras is voor hun wel fijn om op te rennen en spelen. Maar het is wel wat saai, en omdat ik langs de randen al her en der wat geplant heb begin ik nu ook stukjes in het gras te claimen. Ik hou van een tuin met kronkelpaadjes, doorkijkjes en “geheime” hoekjes. Maar toch is een open blikveld naar wat zich achter in de tuin zich afspeelt nu ook wel fijn met een 4-jarige, een bijna 3-jarige en een 1-jarige. Ik heb trouwens ook je post over het composttoilet gelezen, dat wil ik nu ook gaan toepassen bij het nog te bouwen lemen gastenhuisje (schuurtje in de tuin afbreken en er een “kamertje” bouwen waar gasten kunnen logeren). Ideeën zat, maar het beginnen is lastig. Daarom leuk om te volgen hoe het bij anderen gaat.

    Gratis water! - vol leven zei:
    26 juni 2017 om 09:46

    […] voor een permacultuurtuin (die heeft veel minder water […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s