besparen

Nieuwe data van Monsieur Léon

Geplaatst op

scheersessie messenwinkelNieuwe data van Monsieur Léon zijn beschikbaar! In Leuven kan je hem vinden in Het Atelier op volgende dinsdagen: 21 maart, 25 april, 23 mei en 20 juni. Prijs is nog steeds 60 €, gebruik van alle materialen inbegrepen, studenten krijgen 50% korting. Inschrijven verplicht via info@villavanzelf.org. Lees hier meer over de workshop van Monsieur Léon. A bientôt!

Alternatieven voor shampoo

Geplaatst op Geupdate op

Eerder schreef ik al over de zogenaamde no-poo-methode om je haar te wassen, wat inhoudt dat je je haar niet meer met shampoo wast, maar het op een alternatieve manier reinigt. Dit om de chemische troep die de gemiddelde supermarkt-shampoo eigenlijk is links te laten liggen en je hoofdhuid de kans te geven haar natuurlijke evenwicht te hervinden. Meestal wordt door adepten van no-poo wassen natriumbicarbonaat – ook baking soda of zuiveringszout genoemd – als alternatief wasmiddel gebruikt, in combinatie met (appel)azijn om na te spoelen en ter vervanging van conditioner.

Op zich is natriumbicarbonaat een krachtige reiniger – wie het goedje ook gebruikt om oppervlakken in bv keuken of badkamer schoon te maken zal dat wel weten – maar enkel deze manier van wassen vind ik op lange termijn niet helemaal bevredigend. Bij langdurig toepassen van de bicarbonaat/azijn-methode lijkt er een soort slijtage-effect op te treden. Je haar voelt minder prettig vlak na het wassen, soms zelfs een beetje plakkerig op je hoofdhuid, en dat is niet zoals het zijn moet natuurlijk. Tijd voor enige variatie!

Hoewel ik natriumbicarbonaat en azijn blijf gebruiken, wissel ik intussen af met twee andere alternatieven, namelijk vaste shampoo en kleipoeder.

fleur-de-shampoing

Vaste shampoo ziet eruit als een zeepblokje. Je vindt het bij Lush als ‘shampoo bars’ in vele geurtjes met ronkende namen en aan de dure kant als je het mij vraagt. Zelf geef ik de voorkeur aan de vaste shampoo van Douce Nature, ‘Fleur de shampooing’, die in enkele varianten bestaat en geen kleurstoffen, actieve synthetische stoffen of petrochemische derivaten bevat. Volgens Douce Nature gaat één blokje vaste shampoo net zo lang mee als 2 flacons gewone shampoo van 200 ml en is het dus een stuk zuiniger en goedkoper in gebruik.

Als je een schuimwolk op je hoofd gewend bent onder de douche is dit wennen. Een shampooblokje schuimt heel spaarzaam, dus als je veel en/of lang haar hebt, kost het een beetje moeite om ervoor te zorgen dat alle plekjes hun portie zeep krijgen. Uitspoelen gaat heel makkelijk, kammen na het wassen valt goed mee. Mijn haar voelt hiermee schoon en luchtig wanneer het droog is, en het is geen wervelende bos statische elektriciteit.

LOGLAVAERDE300G_mainAlternatief nummer 2 is kleipoeder. Klei heb je in vele soorten: wit, groen, bruin, … Over het algemeen wordt het gebruikt voor gezichtsmaskers, maar je kan het net zo goed voor je haar gebruiken. Een tijdje geleden kocht ik als cadeautje voor mijn partner, die altijd blij is met zeepvrije huid- en haarproducten, Logona Lavaerde in poedervorm. Dit is vulkanische bruine zogenaamde ‘ghassoul’ klei die gewonnen wordt in het Marokkaanse atlasgebergte. ‘Ghassoul’ is berbers voor ‘wassen’, de reinigende en zuiverende eigenschappen van deze klei zijn al eeuwen bekend en bijvoorbeeld in hamams wordt ghassoul veel gebruikt. Het zit vol mineralen als kalium, silicium en magnesium, werkt ontgiftend en verwijdert vuil en dode huidcellen. Intussen zijn we allebei enthousiast over het gebruik hiervan als shampoo-alternatief en zijn we verder gaan experimenteren met Naturado Argile Verte, een groene-kleipoeder. Het is zeker mogelijk goedkopere klei te vinden dan deze beide producten van ecologische merken, bv in grotere, merkloze hoeveelheden of als je een Marokkaanse supermarkt in de buurt hebt.

naturado

Hoe gebruiken?

  • Afhankelijk van de lengte van je haar enkele eetlepels poeder in een bekertje mengen met warm water. Ik vul het bekertje ongeveer voor de helft. Het wordt dan geen dikke pap om als masker te gebruiken, maar een vloeibaarder mengsel dat gemakkelijker te verdelen is over het haar en geschikt is voor een snellere wasbeurt.
  • Als je tamelijk droog haar hebt, kan je een koffielepeltje olijfolie of een andere olie toevoegen. Ik hou het op enkele druppels geraniumolie voor de geur, ook andere essentiële oliën zijn geschikt, natuurlijk. Goed roeren, zodat er geen klontertjes meer inzitten.
  • Onder de douche het mengsel over je haar verdelen, even inmasseren en laten werken en goed spoelen.

Femme-fatale-haar zal ik nooit hebben, maar met deze wasmethode kom ik in de buurt van enige illusie van volheid. Doorkammen wanneer mijn haar nog nat is, gaat wat stroef, maar dat heb ik ervoor over. Door de geraniumolie ruikt mijn haar heerlijk, wat dan weer niet gezegd kan worden na een bicarbonaat/azijnwasje. Bij dat laatste is het wachten tot je haar droog is en de lichte azijngeur verdwijnt. Vind je het conditioner-effect toch belangrijk, dan kan je natuurlijk ook na haar wassen met vaste shampoo of klei nog met verdunde azijn naspoelen.

Recent kwam ik op het idee om het kleipoeder ook een keer als gezichtsmasker te gebruiken.

  • Eén eetlepel poeder vermengd met enkele eetlepels water, uit te smeren op gezicht en hals.
  • 10 à 15 minuten wachten tot het goedje begint op te drogen en trekkerig aanvoelt
  • alles zorgvuldig afwassen
  • hydraterende crème of olie smeren.

Resultaat: een fris ogend, zacht velletje en een aangenaam schoon en wakker gevoel. Zeker te herhalen!

 

 

 

 

Scheren op grootvaders wijze

Geplaatst op

scheermeskleurVroeger was lang niet alles beter, laat dat duidelijk zijn. Maar soms gaan evoluties zodanig in de verkeerde richting dat je je afvraagt hoe dat nu komt en of er niet kan worden teruggegrepen naar oudere technieken die ook nog eens vriendelijker voor mens en milieu zijn. Met een moderne toets, dat wel, zodat de combinatie van oude technieken en hedendaagse kennis een beetje spitstechnologie oplevert.

Scheren is tegenwoordig verworden tot een opbod van het aantal mesjes in een wegwerpproduct. Twee grote bedrijven die bijna de hele markt in handen hebben vechten om elke procent marktaandeel. De kunst bestaat erin om mannen het gevoel te geven dat ze er goed geschoren bijlopen, maar hen toch zoveel mogelijk mesjes te laten weggooien en nieuwe te laten kopen. De gedachte dat die mesjes ontworpen worden om zo snel mogelijk bot te worden komt daarbij snel naar boven, misschien geholpen door het scheerschuim dat beide bedrijven mee in de aanbieding hebben. De kwaliteit van wegwerpmesjes lijkt bovendien af te hangen van de fabriek waar ze geproduceerd worden. Zo kan het gebeuren dat je ze na enkele dagen al moet weggooien, soms kom je een maand of langer toe met één mesje. Kwaliteit, duurzaamheid, bekommernis voor het milieu lijken voor deze bedrijven geen rol te spelen in het hele verhaal. Ethische kwesties werden al lang geleden uitbesteed aan ngo’s, overheden, de bevolking.

Hoe schoren mannen zich ‘in barbaarse tijden’ dan? Zo heel ver hoeven we daarvoor niet terug te blikken. Mijn eigen vader heeft zich leren scheren op de manier die toen nog gebruikelijk was: met open scheermes. Kort daarna al waagde hij zich aan de ‘safety razor’, of ‘krabbertje’, en niet veel later op de wegwerpversie ervan, met ergens nog een korte periode elektrisch scheren ertussenin. Naarmate het gebruiksgemak verhoogde gingen kwaliteit, kennis en het milieu er echter op achteruit. Kwaliteit slaat vooral op het gebruikte materiaal. Omdat het gemaakt is om weg te gooien, is de kwaliteit navenant, en daalt dus ook het scheerresultaat na enkele keren gebruik. De nodige kennis om een klassiek mes scherp te houden en de vaardigheid om het te hanteren zijn in één generatie tijd verloren gegaan bij de doorsnee scheerder. Hoeveel wegwerpmesjes er sinds de eerste productie zijn verbruikt en hoeveel plastics en klein gevaarlijk afval in ons milieu terechtgekomen zijn, daar durf ik zelfs geen cijfer op te plakken.

Ik heb veel moeite om te ontdekken waar nu precies het gebruiksgemak van het wegwerpmesje zou kunnen liggen. Met wat routine in het hanteren van het open scheermes levert het wegwerpmesje nauwelijks tijdswinst op, onderhoud van het mes inbegrepen. Het scheerresultaat is zeker niet beter, en de kostprijs op jaarbasis is vele malen hoger dan een open mes. Met de hedendaagse kennis van staalsoorten en de hogere productiekwaliteit is zelfs de standaardversie van het open scheermes van goede kwaliteit. Ook de kwaliteit van scheercrèmes of -zepen is er op vooruit gegaan, als je verder kijkt dan het aanbod van de grootproducenten.

Mijn vader heeft zijn kennis en vaardigheid niet aan mij kunnen overdragen, want hij is vroeg gestorven. Ik vond een vijftiental jaar geleden zijn scheermes in een sigarendoosje op zolder en leerde me ermee scheren. Ik was op zoek naar alternatieven voor het wegwerpmesje, want hoe ik het ook aan boord legde, ik kon er niet mee overweg. Het mesje raakte verstopt, ik had altijd wondjes op mijn bovenlip en tot dagen erna last van scheerbrand. Nu ja, meestal liet ik mijn snor gewoon staan, de beste oplossing voor het bovenlip-probleem. Na wat oefenen had ik het scheren met open scheermes voldoende onder de knie en behoorden ook scheerbrand en verstopte mesjes tot het verleden. In 2005 ontdekte ik het cursusaanbod van lokale legende Kapper James in café Monk in het centrum van Brussel. Veel succes hscheersessie messenwinkelad dat soort cursussen toen nog niet: ik was de enige deelnemer en na één sessie in plaats van de geplande vier stopte de cursus. Kapper James bracht me enkele finesses van het nat scheren bij en wakkerde vooral de passie ervoor in me aan. Ik kreeg ook zin om zelf een workshop aan te bieden, maar de tijd leek er nog niet klaar voor. Intussen zijn we jaren verder en heb ik een zoon van 20 die overstag is gegaan voor het klassieke scheren.

Toen we vzw Villa VanZelf oprichtten stond een cursus scheren meteen op mijn planning. Om helemaal zeker te zijn van mijn stuk en omdat een mens altijd bijleert, volgde ik de cursus scheren van Robert Chevalier in de Messenwinkel in Antwerpen. Die cursus was deze keer wel volzet, een indicatie dat de interesse voor de kunst weer toeneemt, en een mooi moment voor mij om bij andere mannen de passie over te brengen. In tijden dat onthaasten en mindfulness hoog op de prioriteitenlijst staan, kan de scherende man van haast-haastwerk weer een zen-moment maken, elke dag enkele minuten om aan niets anders te denken dan het nu.

Ik bied deze workshop op regelmatige basis aan vanaf april. Hou de kalender in het oog om de volgende data en locaties te kennen, of stuur een mail naar villavanzelf@gmail.com om die info meteen in je mailbox te ontvangen. Als je de cursus graag in jouw regio wil laten doorgaan, laat me dat dan gerust weten.

Eerstvolgende data zijn:
30 april in café Leuven Centraal van 14h tot 16h30, en
11 mei in de Weegbree van 20h tot 22h.
Kijk in de kalender voor locatie en inschrijvingen, en lees zeker ook de info onder Aanbod voor praktische details.

Hopelijk tot gauw!

Marc

Villa Vanzelf organiseert: ‘Traject Eenvoud’

Geplaatst op Geupdate op

Snel, druk-druk, prestatiegericht, stresserend, … leven is dikwijls behoorlijk complex. Vandaar dat het verlangen naar eenvoud ook helemaal bij deze tijd hoort, in allerlei vormen: streven naar gezonder eten, rustiger aan doen, minder spullen, zorg voor onze relaties en leefomgeving, …

IMG_7130In het Traject Eenvoud ondernemen we een gezamenlijke zoektocht naar wat eenvoud voor elk van ons betekent en hoe we ze concreet gestalte kunnen geven.

Wat is het?

We komen minimum 5 avonden in een groepje samen met een frequentie van 1 keer per maand. Verdere sessies worden in samenspraak met de deelnemers gepland.

In sessie 1 onderzoeken we het terrein: wat is eenvoud? Waarom streven we het na? Welke vormen van eenvoud spreken elk van ons persoonlijk het sterkst aan? We leggen ook de link naar de praktijk en bepalen samen hoe de volgende sessies eruit zullen zien. Mogelijke thema’s zijn: doordachter consumeren, suikerbewust eten en drinken, leven zonder koelkast (zonder doorspoeltoilet, zonder … vul zelf aan), minder afval produceren, zinvol werk dat aansluit bij wie je bent, …

Prijs:

7 € per sessie of 30 € bij inschrijving voor sessie 1 tot en met 5

20 pitjes per sessie voor leden van LETS Landen of 85 pitjes bij inschrijving voor sessie 1 tot en met 5

20 iku per sessie voor leden van LETS Leuven of 85 iku bij inschrijving voor sessie 1 tot en met 5

Afzonderlijke sessies bijwonen is mogelijk, maar het hele traject volgen lijkt ons waardevoller, zowel voor elke deelnemer als voor de groepsdynamiek.

Startdatum: vrijdag 18 december, 20-22u

Plaats: Villa Vanzelf, Deleydtstraat 21, 3401 Waasmont

Begeleiding: Marc Van Hummelen / Sandra Roobaert, samen ervaringsdeskundig en elke dag bijlerend

Graag vooraf inschrijven! : via villavanzelf@gmail.com

 

 

Workshops en lezingen Composttoilet – najaar 2015

Geplaatst op

c5_think_about_itIn ‘Luxueus leven zonder doorspoeltoilet’ kon je eerder lezen over onze evolutie van ‘doorspoelers’ naar ‘flush free’ gezin. Over composttoiletten en het gebruik ervan valt nog wel veel meer te vertellen: een stuk theorie over micro-organismen, koolstof-stikstofverhoudingen, de effecten van in composthopen opgewekte warmte en andere fascinerende fenomenen. En natuurlijk kan je ook doodgewoon praktisch aan de slag gaan en in enkele uren met eenvoudige middelen zelf een composttoilet timmeren.

Marc geeft dit najaar op verschillende plaatsen workshops en lezingen over het thema.

  • Tijdens de ‘International Permaculture Convergence’ die van donderdag 10 tot woensdag 16 september 2015 doorgaat in de buurt van Londen. De IPCUK is een event dat honderden geïnteresseerden en deskundigen in permacultuur uit de hele wereld samenbrengt.
  • Op zaterdag 3 oktober bij vzw Gemout in Outgaarden. Dit wordt een workshop van een volledige dag met theoretisch en praktisch gedeelte waarvoor je apart kan intekenen.
  • Op zaterdag 10 oktober staat hij met standje en toilet op de Fabricoleermarkt en Repair Café van Transitie Tervuren

Wil je zelf een lezing of workshop composttoilet organiseren en heb je daarvoor een geschikte plek bij je thuis of in je buurt, dan kan je Marc ook boeken op een ander moment.

Meer info en inschrijvingen via: villavanzelf@gmail.com.

 

 

Wonderen uit de tuin: venkel!

Geplaatst op Geupdate op

Er zijn zo van die groenten waarbij we de gewoonte hebben om perfect eetbare delen weg te gooien: broccolistelen en het groen van prei bijvoorbeeld. Ik maalde er vroeger ook niet om: ach, als die onderdelen nu eens niet zo lekker waren als de rest van de groente, waarom ze dan niet doodgewoon bij de compost kieperen? Van sommige groenten zijn delen waar je  eigenlijk wel wat mee kan in de keuken vaak al verwijderd wanneer je ze in de supermarkt koopt. Denk maar aan wortelloof en venkelgroen. Wanneer je ze in je eigen tuin kweekt, hebben ze natuurlijk nog wel alles erop en eraan.

IMG_7192Dit allemaal naar aanleiding van de eerste oogst venkel in onze tuin. Niet zo ideaal en perfect van vorm als de bolle knollen uit de winkel, maar toch: een wondertje der natuur wanneer je hem eigenhandig uit de aarde kan losmaken. Toen ik al dat frivole groen en de steelaanzetten van het wit had gescheiden, vroeg ik het me plots af: waarom niet proberen om de hele groente te verwerken in plaats van alleen het evidente wit? Gevolg: we aten drie dagen achter elkaar venkel, in 3 vermommingen.

IMG_7193Op dag 1 werd het venkel-omelet. Heel eenvoudig klaar te maken: snipper een sjalot of enkele lente-uitjes en stoof ze in een pan.  Snijd het wit van de venkel in hele dunne plakjes en voeg ze bij de ui. Laat meestoven tot de venkel al wat zacht wordt. Kluts enkele eieren en voeg peper en zout en eventueel andere kruiden toe. Giet ze over de venkel en laat een paar minuten stollen met een deksel op de pan. Eventueel de omelet omdraaien om hem aan beide kanten mooi te bakken. Een tomaten-komkommersalade met verse basilicum en zuurdesembrood maken er een volledige maaltijd van.

IMG_7200Op dag 2 aten we pasta met venkelpesto en gehaktballetjes. Het recept voor venkelpesto vond ik op internet: een bos venkelgroen fijnmalen in een blender – het ziet eruit alsof je gemaaid gras gaat eten, maar vooral niet aantrekken – samen met rasp van een onbespoten citroen, 2 teentjes look, ongezouten pistachenoten, peper en zout. De hoeveelheid pistachenoten laat je afhangen van hoeveel venkelgroen je hebt gebruikt. Ik denk dat er bij mij wat meer dan 100 gram in gegaan is. Dit mengsel leng je aan met flink wat olijfolie tot het ongeveer de textuur van gewone pesto heeft. Het smaakt behoorlijk pittig met die rauwe look en citroenrasp, maar wel lekker!

IMG_7204Op dag 3 bleven er nog wat groene steelaanzetten over. Ik wilde ze eerst rauw in een salade verwerken, maar eigenlijk konden ze net zo goed in de maaltijdsoep die op het menu stond. Zo’n soep waar je alles in kwijt kan wat op moet, maar waar in elk geval één of andere soort bonen in hoort om er stevige kost van te maken. Deze keer gingen erin: uien, restje venkelstelen, een stuk spitskool, enkele wortels, een stuk van een gekregen mega-courgette, tomaten en gekookte rode kidneybonen. Met peper en zout, wat bouillonpoeder, paprika, een mespuntje kerriepoeder en enkele blaadjes lavas uit de tuin werd dat een prima soepje. Mission accomplished: niks weggegooid van die hele venkel.

Luxueus leven zonder doorspoeltoilet

Geplaatst op

Luxueus leven zonder koelkast hebben we al geleerd. Daarover kon je hier en hier en hier eerder lezen. Intussen stellen we het al meer dan een jaar zonder koud zoemding in de keuken en werd onlangs onze maandelijkse elektriciteitsrekening door de leverancier een stuk naar beneden herberekend.

IMG_7113
zelf gemaakt houten composttoilet 2.0

Maar kan je ook zonder doorspoeltoilet nog een luxueus bestaan leiden? Het is zo één van die dingen waar je zo erg aan gewend bent dat het enige weerstand oproept om ze in vraag te stellen: behoefte doen, druk op de knop, pssssjjjjjj, en wég. Niet meer aan denken, de riolering en de waterzuiveringsmaatschappij doen de rest. Wat waar terechtkomt en welke ontzaglijke hoeveelheden zuiver drinkwater er opgaan aan het wegspoelen van onze lichaamsproducten, daar willen we liever niet bij stilstaan. Het zijn de verworvenheden van onze moderne samenleving waar we doodgewoon recht op hebben. Alternatieven zijn voor de eco-fundi’s of neo-hippie’s, en laat ons daar een keer hartelijk om lachen.

Nu ja, op een goeie dag kan je toilet het ook doodgewoon laten afweten, en wat dan? Of je woont in Villa Vanzelf, waar het enige beschikbare toilet een zodanig slecht aangelegde afvoer heeft dat verstopping zowat dagelijkse kost is. Niet leuk! Vooral niet als in de praktijk jij elke keer de pineut bent om het op te lossen.

Mijn Villa-partner had in onze vorige woning al een prototype composttoilet gebouwd met behulp van een oude stoel en plastic emmers en maakte daar consequent gebruik van. De rest van ons gezin raakte niet echt bekeerd. Intussen is composttoilet versie 2.0 gebouwd, luxueuzer om op te zitten – een ware koningstroon – met grotere emmers. En is ons hele gezin van 5 personen omgeschakeld naar composttoilet-gebruik. Want als je moet kiezen tussen eigenhandig met grote regelmaat een doorspoeltoilet ontstoppen of toch maar wennen aan een composttoilet, dan weet je het wel. De omstandigheden hebben ons dus een handje geholpen.

En hoe moet je je dat nu voorstellen, zo’n composttoilet. Gewoon:

  1. Til het deksel op.
  2. Ga zitten.
  3. Doe je behoefte, groot of klein.
  4. Gebruik naar believen toiletpapier en gooi het in het toilet.

Met andere woorden: idem als bij een gewoon doorspoeltoilet. Maar dan wordt het even anders.

  1. Spoel niet door, er valt niks door te spoelen.
  2. In geval van kleine behoefte: hoef je niks te doen als de urine geabsorbeerd is door het materiaal wat al in het composttoilet ligt.
  3. In geval van grote behoefte: ligt die niet in water te dobberen, klaar om via de waterglijbaan te verdwijnen. Wen er maar aan. Je bedekt het hele zaakje met afdekmateriaal.
  4. Deksel dicht.
  5. Klaar!

Naast een composttoilet heb je altijd een emmer met afdekmateriaal staan, met een scheplepel erin. Wat voor IMG_7115afdekmateriaal? Fijn houtzaagsel is prima, bij sommige houtzagerijen kan je het gratis krijgen. Wij experimenteerden ook met verhakseld reuzenriet (miscanthus) en met houtschaafsel, wat we minder geschikt vinden.

Stinkt het? Goeie vraag, en het antwoord is niet eenvoudig ja of nee. Wij merken dat het van allerlei factoren afhangt:

  • Voldoende afdekken is belangrijk, en de ene persoon is daar zorgvuldiger in dan de ander. Als je een nonchalante voorganger hebt, moet je er een schep bovenop gooien.
  • Welk soort afdekmateriaal je hebt, kan veel verschil maken. Het fijne houtzaagsel wat wij gebruiken, is heel geschikt, maar wanneer het vochtig is, is het nog efficiënter. Daarom stockeren we het nu buiten in een uit palletten gemaakte compostbak in plaats van in zakken in de kelder.
  • Ten slotte speelt ook je ingesteldheid een rol. Van een composttoilet zijn we geneigd te eisen dat het volkomen geurloos is, terwijl we bij een doorspoeltoilet toch ook moeten leven met het feit dat het net na toiletbezoek nu eenmaal niet naar viooltjes ruikt. (En ja, je kan er ook toiletverfrisser bijhalen, maar dat ‘covert’ toch niet helemaal en de synthetische stank daarvan vermengd met toiletgeur vind ik vaak nog viezer).
  • Zorgen voor goeie verluchting is altijd nodig bij een toilet. Bij ons staat het composttoilet door omstandigheden in de garage. Niet ideaal, maar op termijn komt daar verandering in.

IMG_7114En is zo’n composttoilet nu niet gênant? Het is een beetje wennen dat je lichaamsproducten en die van je huisgenoten – weliswaar afgedekt – bewaard blijven in plaats van zo snel mogelijk uit het zicht te verdwijnen. De evidente toiletgeluiden zijn anders – nee, geen plons meer – en de eerste keren denk je dat het echt niet mogelijk is dat die drol niet door het hele huis gaat stinken, zelfs met een vracht zaagsel er overheen.

Wat doe je als de emmer vol is? Een volle emmer haal je uit het toilet, leeg je in de compostbak en wordt daarna schoongemaakt. Toegegeven: voor een gezin met meerdere personen heb je een voldoende grote compost-site nodig.

 

Voordelen?

  1. Geen verstopt toilet meer!
  2. Geen gedoe meer om de bochten en kronkels van je toilet schoon en hygiënisch te houden.
  3. Geen chemische producten nodig.
  4. Houtzaagsel ruikt heerlijk, in tegenstelling tot toiletverfrisser.
  5. Je bent je eigen producent van prima compost.
  6. Enorme water- en geldbesparing! Concreet: ons gezin van 5 verbruikte het afgelopen jaar 89 m³ water – en dat met ongeveer een half jaar gebruik van het composttoilet – terwijl het gemiddelde jaarverbruik voor onze gezinsgrootte 200 m³ is.
  7. Een stukje meer eenvoud in je leven, en dat voelt doodgewoon goed.
  8. Een beetje aardser omgaan met ons lichaam kan geen kwaad.

Nadelen?

  1. Wennen.
  2. Experimenteren voor je de voor jou ideale formule en organisatie hebt gevonden.
  3. Eerlijk is eerlijk: volle emmers ruimen is niet de allerleukste huishoudelijke klus, maar ook niet mega-vies. Door de vermenging met afdekmateriaal blijven geuren alvast binnen de perken. Bovendien is een gewoon toilet goed onderhouden ook niet de vrolijkste activiteit.

Ten slotte … zijn er nog alle ‘ja maars’. Wat met al die bacteriën? Wat als je ziek bent? Wat met menstruerende vrouwen? Kan het wel met een heel gezin? Kan je een composttoilet zelf maken? Is het verantwoord om de geproduceerde compost voor je groentetuin te gebruiken? Binnenkort meer daarover.