eenvoud

Eenvoudiger Leven Tip # 8 – Persoonlijke rituelen creëren

Geplaatst op Geupdate op

Dat alle religies en spirituele tradities rituelen hebben is geen toeval. Rituelen geven door hun voorspelbaarheid en vertrouwdheid rust en troost, ze bieden houvast op moeilijke momenten. In andere omstandigheden kunnen ze momenten van vieren, dankbaar zijn en gemeenschap extra in de verf zetten. Anderzijds kunnen rituelen ook beleefd worden als een vorm van verstarring. Wanneer de oorspronkelijke betekenis verloren is geraakt, voelt een ritueel hol. Wanneer er strak aan wordt vastgehouden kan het op de duur neerkomen op een weigering om de veranderlijkheid van situaties, periodes en leven in het algemeen te accepteren. Rituelen hebben dus een dubbel kantje en het is zaak om ze aan de ene kant lang genoeg te herhalen om ze hun krachtige werking te laten uitoefenen en ze tegelijk ook fris en vrij van sleur te houden.

De meesten van ons hebben rituelen, hoewel we over het algemeen misschien eerder geneigd zijn om ze gewoonten te noemen. Als je elke ochtend thee drinkt en dat doet terwijl je de krant leest en machinaal een boterham wegwerkt of je spullen bij elkaar zoekt om het huis uit te gaan, is dat een gedachteloze gewoonte. Je kan het ook optillen naar de status van persoonlijk ritueel: bewust kiezen welke thee je drinkt, hem in een mooi blikje of speciale doos bewaren,  beslissen uit welke kop je zal drinken, er rustig voor gaan zitten en echt proeven. Lang hoeft dat niet te duren, dus ‘geen tijd’ is een lam excuus.

Heel veel dingen kunnen zo ritueel worden: op vaste dagen een rondje lopen in je buurt, aan het eind van je werkweek een specifieke overgang naar het weekend creëren, momenten van meditatie, lezen in bed, bloemen kopen en ze een ereplaatsje in je huis geven, een gerecht dat voor jou bijzonder is en dat je op welbepaalde tijdstippen klaarmaakt … Als je een nieuw ritueel creëert is het een goed idee om het zeker in het begin goed af te bakenen en een strakke regelmaat te geven. Vage intenties als ‘ik ga vanaf nu oefeningen voor mijn rug doen’ worden heel gemakkelijk voornemens die snel verwateren. Je hebt veel meer kans dat je erin slaagt een ritueel te creëren als je een helder en duidelijk plan hebt: ‘ik ga vanaf nu elke avond een uur voor bedtijd een kwartier oefeningen voor mijn rug doen’.

Wat ook helpt: een ritueel bekijken als een geschenk aan jezelf. Dikwijls drukken we ons over gewenste handelingen of veranderingen in ons leven uit in termen van moeten en zelfbestraffing. ‘Ik moet echt vaker zorgen dat ik een kalme zondagavond heb, anders ben ik maandag gestrest en bak ik er weer niks van.’ ‘Ik moet veel meer bewegen anders word ik lui en dik.’ Laten we dat herformuleren als: ‘Voortaan doe ik op zondagavond rustig aan zodat ik nog eens zalig mijn batterijen oplaad en maandag veel energie heb’, en als ‘Ik ga drie keer in de week een half uur wandelen, zodat ik mij fitter en lichter voel’. Geef toe, het klinkt stukken vriendelijker voor jezelf en de kans is groter dat je het effectief doet als je het op die manier ziet.

Heb jij specifieke rituelen of dingen die je al lang als ritueel zou willen hebben? Deel ze als je wil, misschien kunnen wij er ook iets aan hebben.

Sandra

Vorige tip gemist? Hier is tip # 7 – Mini-schoonmaak, maxi-effect

 

 

Advertenties

Op naar Plasticvrij Leven – De nulsituatie

Geplaatst op Geupdate op

Ik zou een weekje monitoren hoeveel plastic afval mijn levensstijl voortbrengt zonder voorlopig iets aan mijn gewoonten te veranderen. Best moeilijk in de praktijk. Niet dat monitoren, wel het feit dat ik meteen een plastic-alarm ontwikkel en geneigd ben om een alternatief te verzinnen zodra ik merk dat ik alweer een item aan de week-verzameling zal moeten toevoegen. Natuurlijk is het de bedoeling om steeds plasticvrij-er te worden, maar in eerste instantie wilde ik  een beeld krijgen van mijn persoonlijke afvalproductie. Hier is het dan:

yoghurtpotjes, twee brikken, verpakking van pasta, verpakking van hamburgers, kaaskorsten, verpakking van slaatje en lepel

Omdat ik in een gezin leef, zit er een kleine foutenmarge op. Enkele verpakkingen waren aan het begin van de week al geopend en werden collectief leeggemaakt, maar voor elke verpakking geldt dat ik in elk geval ook van de inhoud heb gegeten en dus mee verantwoordelijk ben voor het afval.

Sommige dingen zijn makkelijk te vermijden: meestal neem ik op verplaatsing mijn eigen lunch en bestek mee, maar soms vergeet ik dat dus, zo blijkt. Als ik vlees eet, is dat in principe bio, maar dan zou ik het altijd in een meegebrachte doos moeten laten inpakken in de bio-slagerij in plaats van het voorverpakt te kopen. Dat zou met wat organisatie moeten lukken want vlees beperk ik tot maximum twee keer per week. Pasta kan ik zonder veel moeite in kartonnen verpakking of nog beter in bulk kopen.

Moeilijker punten voor mij zijn: kaas en yoghurt. Rond kaas zit zowat altijd een plastic korst en ik heb zo m’n persoonlijke voorkeurtjes wat yoghurt betreft en nee, die zitten niet per definitie in glazen potten. Dat wordt even zoeken. Ik hoor al enkelen onder jullie fluisteren: wordt dan vegan en klaar. Maar dat trekt me voorlopig niet aan en vegan producten zitten vaak ook in plastic verpakkingen.

Moet je brikverpakkingen beschouwen als plastic-afval? Fostplus leert me dat ze voor het  grootste deel uit karton bestaan, voor 21 % uit plastic en dan nog enkele procenten aluminium. Bij het recyclen worden al die laagjes gescheiden en apart verwerkt. Misschien kan ik op termijn wel vaker zelf plantaardige melk maken – in glazen flessen heb ik die nog nooit gezien – en genoeg tomaten kweken om voor een hele winter en lente passata in te maken, maar voorlopig heb ik voor brikken geen alternatief.

Meestal vind ik het evident, maar er zijn een hoop dingen waar plastic inzit of die in plastic verpakt zijn die ik niet gebruik: shampoo, conditioner en douchezeep in plastic flessen, wegwerp scheermesjes, klassiek maandverband en tampons, crèmes en lotions, frisdrank, allerlei soorten broodbeleg, wegwerpzakjes, vershoudfolie, kant- en klare maaltijden en deeg, voorverpakte sla … Hoera, dat scheelt al heel wat!

Voor de rest riep mijn plastic-observatieweek toch ook een stel vragen op waar ik eerder niet zo bij had stilgestaan:

  • Wat met het venstertje van enveloppen, je kan zulke dingen moeilijk uit je brievenbus weghouden.
  • Wat met magazines waarop je geabonneerd bent, tegenwoordig zitten die allemaal in plastic wrap.
  • Wat met blisters van medicijnen, ook al ben ik zowat een zero-pillenslikker?
  • Wat met diepvriesfrieten? Altijd naar de frituur? De moeite doen om ze zelf te snijden en bakken?
  • Wat met plastic kurken van wijnflessen? Je ziet bij aankoop niet wat voor kurk het is.
  • Wat met horeca-consumpties? Ik ben bv. een theedrinker en thee komt tegenwoordig steeds vaker in theezakjes die niet van papier zijn gemaakt maar van een soort plastic weefsel. Het koekje in folie eet ik over het algemeen niet op, dus dat hoeft geen probleem te zijn.
  • Wat met online bestellingen? Dikwijls zijn ze over-verpakt in zowel karton als plastic, bubbelfolie en tape.
  • Wat met cadeautjes die in plastic verpakt zijn?
  • Wat met toiletpapier, daar zit zo goed als altijd plastic rond?
  • Wat met afval dat geen plastic is? Plastic-vrij is niet gelijk aan zero-waste. Is dat laatste dan mijn doel op termijn?

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik hoef er natuurlijk niet meteen allemaal gepaste antwoorden en alternatieven voor te hebben. Stap voor stap lijkt me de beste garantie voor volhouden op langere termijn. Naarmate ik elegante oplossingen vind en hopelijk ook de geneugten van meer plastic-vrijheid ontdek deel ik ze hier zeker.

Hier kan je lezen wat vooraf ging.

Blogs lezen van mensen die al vele jaren ervaring hebben met plasticvrij of zero-waste leven helpt ook altijd.

Een leuke uit eigen land is Schonestadsmeisje.

En een Amerikaanse: My Plastic Free Life

Sandra

Eenvoudiger Leven Tip # 7 – Mini-schoonmaak, maxi-effect

Geplaatst op Geupdate op

Wat orde houden en schoonmaken betreft had ik tot een tijdje geleden de gewoonte om tot actie over te gaan wanneer de stofplukken walsjes over vloer en trap begonnen te maken, het bad een randje kreeg en kleding en ander spul zich op specifieke plaatsen opstapelden. Dan pakte ik alles in één keer aan. De filosofie daarachter was: veel rommel en vuil wegwerken = maximale tevredenheid achteraf, want op z’n minst zie je het verschil. Daar kom ik intussen van terug. Met als nieuwe motto: met regelmaat kleine ingrepen doen en rommel en vuil zo snel mogelijk aanpakken.

Een rustige slaapkamer, heerlijk!

Kleren in de slaapkamer? Elke dag opvouwen, ophangen, of richting wasmand, zodat er geen bergjes ontstaan.
De wasbak in de badkamer begint wat tandenpoets-sporen te vertonen? Eén minuut uittrekken om er even met een vochtige doek overheen te gaan.
Stapeltjes post / boeken / … : verwerken en opbergen voor het onoverzienbaar wordt.

Eén van de permacultuur-principes – ‘kies voor kleine acties met een maximaal effect’ – kan een mooie extra leidraad zijn. Een snelle eenvoudige ingreep kan bijvoorbeeld zijn om te zorgen dat er niets rondslingert op de vloer als je meteen een ordelijker gevoel wil krijgen in een ruimte, in plaats van een half uur allerlei kleine spulletjes af te stoffen of de speelgoedkast uit te ruimen. Waarmee ik niet bedoel dat die dingen niet langer hoeven te gebeuren. Eigenlijk kan je ook grotere klussen opsplitsen in verschillende kleinere taken, zodat je veel vaker bewust aandacht besteedt aan je leefomgeving.

Mini-schoonmaakbeurtjes duren hooguit een paar minuten, maar als je erin slaagt om ze als een min of meer dagelijkse gewoonte te integreren maken ze een groter verschil dan het urenlange zwoeg-poetsen: je huis geeft een frissere indruk, er is meer energie, meer rust, en natuurlijk … meer eenvoud!

Sandra

Lees ook Tip # 6 – Op naar Plasticvrij Leven

Eenvoudiger leven tip # 6 – Op naar Plasticvrij Leven

Geplaatst op Geupdate op

Ongeveer een jaar geleden werd in mijn gemeente de zogenaamde roze zak ingevoerd voor de verzameling van zachte plastics zoals folies, yoghurtpotjes en zakjes. Meteen een rolletje aangeschaft natuurlijk want recyclen, daar zijn we altijd voor. Nu dacht ik dat het nog wel zou meevallen met de hoeveelheid  plastic-afval die mijn gezin produceert, maar niet dus. De roze zakken raken gevuld in een tempo dat voor mij verbijsterend aanvoelt. Goeie zaak dan toch dat de hele handel wordt gerecycled? In principe misschien wel, maar zo zie ik het niet. Voor mij is het een voorbeeld van struisvogelmentaliteit: we zorgen  dat het gerecycled wordt en dan kunnen we gewoon doorgaan met vervuilen zoals we bezig waren, niks aan de hand. Terwijl we stilaan leven op Planeet Plastic in plaats van op Moeder Aarde. Hoewel ik al heel wat inspanningen deed om het gebruik van plastic te vermijden, is de komst van de roze zak voor mij toch wel de eye opener die me over de streep trekt: Op Naar Plasticvrij Leven! Was het eerder een wat losse betrachting, dan maak ik er vanaf nu echt een werkpunt van. Tenminste … voor mezelf, want in een gezin met volwassen kinderen kan je wel je waarden meegeven en aan bewustwording werken, maar welke keuzes je gezinsleden maken, dat heb je niet (meer) in de hand.

En hoe begin je daaraan, aan Plasticvrij Leven? Googlen en lezen op groene sites en bewuste blogs levert niet zo heel veel nieuws voor mij op. Een groot deel van die dingen doe ik al. Of misschien doe ik ze, maar niet altijd en consequent? Eigenlijk weet ik het niet zo goed. Laten we dus maar het eerste permacultuur-principe bovenhalen: als je een situatie wil veranderen, eerst goed observeren! Dat is dan ook wat ik de komende week ga doen: exact bijhouden hoeveel plastic afval ik produceer. Zo weet ik wat de pijnpunten zijn en kan ik beslissen wat de eerste prioriteiten zijn om aan te pakken. Kan ik niet meteen een plastic challenge doen en mezelf voornemen om een week / maand geen plastic te verbruiken? Nee. Met een challenge creëer je een uitdaging voor jezelf die je wel dwingt om meteen alternatieven te zoeken voor je vervuilende levensstijl, maar de situatie is begrensd en je engageert jezelf niet voor lange-termijnveranderingen. Ik ga liever voor de trage en kleine oplossingen, nog een mooi permacultuur-principe. Eerst in kaart brengen, dan rustig en – hopelijk – met volgehouden inspanning het schip keren.

Doe je mee? Een weekje turven dan: plastic bestek, zakjes, vlootjes, potjes, bakjes, folies … Het eenvoud-dagboek uit tip 1 is daarvoor prima geschikt. Op naar Plastic Vrij Leven wordt vanaf nu een spin-off van de wekelijkse Eenvoudig Leven tips waarin ik mijn ervaringen en praktische oplossingen zal delen.

Ik wens je een heerlijk eenvoudige week in stijl.

Sandra

Lees ook Tip # 5 – jezelf betere gewoonten aanleren

 

Eenvoudiger leven tip # 5 – Jezelf betere gewoonten aanleren

Geplaatst op Geupdate op

Heb jij dat ook ? Van die slechte gewoonten die je nu niet meteen aan de rand van de afgrond brengen maar die al wel jarenlang door je leven blijven zeuren? Af en toe doe je er wat aan, maar na een tijdje glijd je weer af naar het gebruikelijke ‘evenwicht’ van ervoor. Je beseft wel dat er één of andere psychologische kronkel achter zit of dat ze een functie vervullen, maar je bent niet van plan om naar de psychiater te stappen of jezelf eindeloos te analyseren, je wil er gewoon vanaf. Deze week vond ik een mooi aanknopingspunt bij permacultuur in de strijd tegen slechte gewoonten. Bij permacultuur? Ja, want in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht is permacultuur niet alleen een systeem om een natuurlijke tuin te ontwerpen, maar eerder een manier van denken en tegen de dingen aankijken waarmee je net zo goed je eigen leven vorm kan geven.

In permacultuur heb je het idee van zones. In een tuin kan je zones afbakenen gaande van 1 – het dichtst bij je woning – tot 5 of nog meer – helemaal aan het uiteinde van je tuin, waarbij het idee is dat je functies die je vaak en snel benut of makkelijk wil kunnen overzien – een kruidentuin, een speelhoekje voor je kinderen … – in zone 1 inplant.

Hier valt niks anders te doen dan computeren.

Eigenlijk kan je dat zone-denken ook toepassen op jezelf en zones onderscheiden rond je lichaam. Ga maar na: slechte gewoonten bevinden zich vaak in de zone vlak rond ons, waar ze ons voortdurend omringen en voor het grijpen liggen. Mijn – voor mezelf – vervelendste slechte gewoontes zijn te veel chocolade eten en te veel tijd aan mijn laptop verkwanselen. En geen wonder dat die slechte gewoonten zo moeilijk uit te bannen zijn … De chocolade ligt zichtbaar en op ooghoogte in een open rek in de keuken waar ik wel twintig keer op een dag voorbij loop. Mijn laptop staat pal voor mijn neus op mijn schrijftafel en staat doorgaans de hele dag aan. Je kan dus stellen dat ze zich allebei in een zone bevinden waar ik me constant in beweeg en waar ze me dus de hele tijd kunnen verleiden. Oplossing: ze naar een verdere zone verplaatsen. De chocolade gaat de kelder in. Ik besluit dat ik de periodes dat ik op mijn laptop werk ga afbakenen. Wanneer een periode om is zet ik hem af, klap ik hem dicht en haal ik hem van mijn schrijftafel af.

 

Ruimte voor andere dingen …

Het lijkt simplistisch, maar voorlopig werkt het. De verleiding om ‘gauw even’ mail of andere dingen te checken is stukken minder als je eerst die laptop moet pakken en de opstart uitzitten. En de kelder is een plek waar ik niet voortdurend doorheen loop zoals de keuken zodat ik vanzelf minder vaak naar de chocolade graai. Er zijn natuurlijk nog andere mogelijkheden: als ik geen chocolade koop, blijft hij in zone supermarkt en dat is de allerveiligste plek, maar een permanente optie is dat niet, zo weet ik van mezelf.

Neem deze week jouw slechte gewoonten een keer onder de loep.
Kan je ze naar een verder van je af liggende zone verplaatsen?
Wat levert het op?

Ik wens je gezonde verandering en toenemende eenvoud!

Sandra

 

Vorige tip gemist? Tip # 4 – Vakantiestemming bewaren

Eenvoudiger leven tip # 4: Vakantiestemming bewaren

Geplaatst op Geupdate op

Hier en daar vang ik het gemor op rond me: ‘Nauwelijks een dag weer aan het werk en ik loop al te stressen’. ‘Alleen al maar die wekker die ’s ochtends afgaat en ik voel me overbelast.’ Nagenieten van vakantierust en een ontspannen stemming bewaren blijkt verre van evident. Zelf merk ik ook dat het nu eenmaal anders voelt. Alsof op vakantie zijn mij in een andere vorm van bewustzijn brengt dan wanneer ik thuis ben. Ik doop het ‘kampeerbewustzijn’. Om het hele jaar door die specifieke luchtiger stemming wat te kunnen bijhouden moeten we nagaan waaruit ze precies bestaat.

Hier komen ze, de elementen van kampeerbewustzijn:

  • Buitenlucht. Of je nu kampeert of niet, op vakantie breng je doorgaans veel meer tijd door in de buitenlucht. Je kookt buiten, hoeft ’s avonds maar één stap te zetten van buiten naar je bed, brengt uren door op het strand of bij het zwembad, wandelt in de natuur of verkent de hele dag een stad.
  • Aangename prikkels. Je ervaart voortdurend nieuwe dingen. Je kent de omgeving niet, om elke bocht ligt er bij wijze van spreken iets onbekends om te ontdekken. Er zijn nauwelijks routines.
  • Geen externe druk. De externe druk van moéten valt weg. Er vallen geen deadlines te halen en niemand verwacht specifieke prestaties van je.
  • Geen interne druk. Ook de interne druk die we onszelf opleggen vervalt tijdelijk. Niet te onderschatten, al dat moéten dat we zelf creëren. Op vakantie zijn we er even van bevrijd.

En hoe doe je dat dan, mentaal in vakantiemodus blijven? Met de nodige creativiteit. Hieronder een paar ideeën, je kan er zelf vast nog veel meer bedenken.

Terugdenken aan vakantieplekken … (botanische tuin in Metz).
  • Buitenlucht: maak elke dag een wandelingetje van een kwartier in je buurt / ga tijdens je middagpauze naar buiten in plaats van aan je bureau of in de cafetaria te blijven zitten / zet ramen open op je werkplek of thuis voor zover mogelijk / leg een deel van je woon-werktraject lopend af / maak de groenten voor het avondeten schoon op je terras of balkon / eet zo vaak mogelijk buiten zo lang het weer het toelaat …
  • Aangename prikkels: zorg bewust af en toe voor nieuwe dingen, het hoeft niet groot te zijn. Ga naar een andere bakker of supermarkt dan je gewend bent / ga langs een andere route naar vertrouwde plekken / stap een onbekende plek – museum, bibliotheek, kerk, park … – in en kijk daar even rond / …
  • Geen externe druk: makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk, externe werkdruk afhouden, maar toch. Stel op momenten dat het kan bewust piekervrije momenten in – ‘de komende 15 minuten ga ik echt niet piekeren’ – en denk dan aan fijne dingen / ga op tijd slapen, stel de wekker 20 minuten vroeger in en gebruik die 20 minuten om je rustiger klaar te maken of de dag met iets leuks te starten / breng structuur aan: sorteer je werk volgens meer en minder prioritair en plan ononderbroken fasen van geconcentreerd werk / wees geen ‘reageerkonijn’: weersta de neiging om allerlei kleine dingen meteen te willen afhandelen omdat het lijkt alsof de druk dan minder wordt / …
  • Geen interne druk: observeer jezelf en identificeer het ‘gezoem’ in je hoofd, de drammerige gedachten die je vaak over jezelf hebt en die voor belasting zorgen / in plaats van het gebedje voor het slapen gaan: maak in gedachten of op papier ‘bravo- en danku-lijstjes’ en zet er dingen van de afgelopen dag op waar je je dankbaar om voelt of jezelf een schouderklopje voor geeft / …

Ik wens je een rustige start na je vakantie en als die al even achter je ligt … hou de eenvoud nog wat vast!

Sandra

Vorige tip gemist? Tip # 3 – Unitasken, of één ding tegelijk

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Eenvoudiger leven tip # 3: unitasken, of één ding tegelijk

Geplaatst op Geupdate op

Multitasken werkt niet,  dat is door neuro-psychiatrische onderzoeken ruim bewezen. De drie breinen die we hebben zijn daar simpelweg niet op afgestemd, zo blijkt. Ons reflecterend brein – dat waarmee we denktaken vervullen en wat ons specifiek menselijk maakt – kan maar één ding tegelijk doen en is eigenlijk relatief traag. Ons reflexbrein – dat we met de dieren gemeen hebben – is razendsnel maar kan zich alleen met het hier en nu bezighouden en taken van het reflecterend brein overnemen als die voldoende ingeoefend zijn. Denk maar aan het ‘automatisch worden’ van autorijden als je het al vele jaren doet. Ons archiverend brein dat informatie voor later gebruik opslaat kan pas werken wanneer het reflecterend brein stopt en heeft dus pauzes in het reflecteren nodig om te kunnen functioneren.

Vaak zijn onze werksituaties helemaal niet afgestemd op die ‘brein-werkelijkheid’. We zitten in landschapskantoren waar ons reflecterend brein geen kans krijgt om rustig helemaal te concentreren op één taak. Deadlines en de snelheid van informatie dwingen haast tot combineren. Met alle technologische hulpmiddelen en media waarover we beschikken verdwijnen kleine pauzes in ons werk waardoor archiveren onmogelijk wordt.

Bovendien beweren sommige wetenschappers dat multitasken zelfs verslavend is. Het continue switchen tussen kleinere taakjes geeft een gevoel van euforie, doordat het beloningssysteem in het brein wordt geactiveerd – ‘check’, ‘done’ – en er een enigszins verslavend genotsgevoel optreedt. Terwijl, laten we wel wezen, je eigenlijk helemaal niet zo veel hebt bereikt aan het eind van de dag.

En dan verlaten we onze werkplek. Je zou denken dat als die druk om te multitasken wegvalt we onze hersenen lekker laten uitrusten en ‘zichzelf zijn’, maar niks is minder waar. Zodra we ook maar even ergens moeten wachten – op een trein, bij de post – zie je uit alle binnenzakken en tassen de smart phones tevoorschijn komen tot zowat iedereen staat te klikken en te scrollen. We gaan joggen met muziek in onze oren, we strijken voor de televisie, eten met de krant erbij, checken het huiswerk van de kinderen tijdens het koken, etc.

Eén ding tegelijk, daar doen we niet meer aan, om twee redenen: meer dingen tegelijk lijkt efficiënter en één ding tegelijk voelt soms bodemloos saai en leeg. Dat van die efficiëntie hebben we alvast mis: uit onderzoek blijkt dat bij zogenaamd multitasken het tijdverlies 30 tot 50 % bedraagt en dat het risico op fouten veel groter is. En behalve dat al dat multi voor ons brein niet zo geweldig uitpakt, is het natuurlijk ook helemaal niet eenvoudig. Zodra we met meer dan één ding tegelijk bezig zijn, kunnen we namelijk veel moeilijker in het nu blijven, één van de eerste voorwaarden voor mentale eenvoud.

Observeer jezelf eens een weekje en ontdek waar jij de neiging hebt tot ‘multi’ in je werk en je vrije tijd. Ontdubbel dan:

alleen maar joggen (misschien merk je dingen in de omgeving op die je nooit eerder zijn opgevallen)
alleen maar geconcentreerd nadenken over een project zonder e-mail of telefoon tussendoor
alleen maar staan te wachten (een hele moeilijke voor mij)
alleen maar met kinderen spelen
alleen maar koken (nee, niet weglopen als er even niks te doen lijkt)
alleen maar autorijden (hoe is het om in de file te staan zonder de autoradio of cd-speler aan?)
alleen maar eten (extra moeilijk als het een maaltijd in je eentje is) …

Ga na welk effect het heeft als je veel vaker bewust één ding tegelijk doet. Kan je nieuwe gewoonten aannemen?

Veel succes en hou het simpel! Deel je hardnekkigste multi-gewoonten hieronder als je wil.

Sandra

Vorige tip gemist? Tip # 2 – Hardnekkige rommeltjes aanpakken

Bewaren

Bewaren