energiebesparing

Ecologisch reizen, een contradictie?

Geplaatst op

Kan je ecologisch reizen? Volgens Green Evelien is het een contradictio in terminis. Je verplaatsen, zeker over lange afstanden, is sowieso een belasting voor het milieu. Dat klopt natuurlijk, zeker als je na een verre vliegreis ook nog eens voor een 4-sterrenhotel kiest en met een quad over plaatselijke zandwegen gaat scheuren.

Als niet-autobezitters – tenzij je het gebruik van een deelauto ook als autobezit beschouwt – gingen wij tot nu toe met een huurauto op vakantie. Vliegreizen proberen we bewust tot het minimum te beperken, vorig jaar kwamen we met z’n vijven uit op 1 tweepersoonsvlucht binnen Europa, dit jaar zal de teller op 0 staan. Vorig jaar werd onze vakantiebestemming  Schotland, en ook al gingen we niet helemaal tot de echte Highlands, toch ervoer ik de heen- en terugreis als eindeloos, oncomfortabel (files lijken er toch altijd wel wat bij te horen als je honderden kilometers aflegt) en ongezond (de geur van uitlaatgassen die de hete auto binnendringt op volle snelwegen). Dit jaar anders, nam ik me voor.

Niet op vakantie gaan is natuurlijk ook een optie. Als je wil, heb je snel argumenten bij elkaar voor een zogenaamde staycation in eigen huis: vakantie betekent bijkomende stress, organisatie, gezinsconflicten, is duur, er kan vanalles misgaan en wanneer je terugkeert, is de dagelijkse routine extra pijnlijk. Kan allemaal wel waar zijn, maar ik  blijf op vakantie gaan met het gezin vooral als meerwaarde ervaren. Met (bijna) volwassen kinderen in huis is met z’n allen samen dingen beleven geen evidentie meer (ik zie mijn adolescenten nog niet gedwee hun laptops afzetten voor een thuisblijf-vakantie in onze achtertuin). Ik heb vakanties samen altijd aangevoeld als één van de soorten cement die een gezin bij elkaar houden, ook al waren sommige reizen allerminst toonbeelden van peis en vree. De herinneringen die nog altijd worden opgehaald aan reizen van 5 of 10 jaar geleden bevestigen dat. En even uit het gewone stappen en een nieuw stukje wereld ontdekken blijft hoe dan ook een fijne prikkel.

We kozen voor een dubbele formule om iedereen maximaal gelukkig te maken: een weekje stad, en los daarvan een weekje natuur, voor iedereen vrij te beslissen of er al dan niet in één of beide formules werd ingestapt. De stad werd Berlijn, met de trein. Vaak lijkt het erop dat hoe ecologischer je probeert te reizen, des te meer je financieel wordt afgestraft. Genre: vliegtuigtrip voor een habbekrats, treinreis kost een fortuin. Concreet kostte onze treinreis voor 5 personen, waarvan 3 aan jongerentarief (- 25j), 590 € heen en terug. Geboekt ongeveer een maand voor de reis, dus dat had wellicht goedkoper gekund, wel met plaatsreservaties inbegrepen. We kozen bewust niet voor hogesnelheidstreinen, wat de prijs flink drukte. Het betekende wel dat we twee overstappen hadden, maar de aansluitingen waren redelijk en de reisduur was ongeveer 6 1/2 uur. Een technisch defect waardoor we een aansluiting misten kostte op de heenreis een uur vertraging, maar Deutsche Bahn zorgde vlot voor een nieuwe plaatsreservatie op een andere trein en beloofde een gedeeltelijke terugbetaling van onze tickets. Dat dossier is nog lopende, maar ik zie het een vliegtuigmaatschappij niet zo meteen doen, terugbetalen bij vertraging.

Voor de rest: geen files, geen stank, geen oververhitte auto en heerlijk uren lezen en schrijven (dat is dan weer het voordeel van grote kinderen hebben, al heb ik de trein toen ze klein waren ook altijd veel fijner en relaxter gevonden dan de auto).

Eco op onze bestemming: logeren in een appartement, mogelijkheid om afval te scheiden zodra we de deur uitstapten, meestal zelf koken, voornamelijk tweedehands shoppen (waar Berlijn een goeie plek voor is), alle verplaatsingen te voet of met openbaar vervoer. Op vakantievoetafdruk.nl kan je de ecologische voetafdruk van je vakantie berekenen. Wij kwamen er met 87 m²/dag behoorlijk uit, als je weet dat 90 m² per dag beschouwd wordt als een ‘eerlijke’ vakantie en de gemiddelde vakantievoetafdruk per dag voor een Nederlander op 250 m² uitkomt. Voor Belgen zal dat niet veel anders zijn. Diezelfde vakantie met de auto zou ons op 104 m²/dag hebben gebracht.

Onze ‘formule 2’ werd een weekje kamperen in de Hoge Venen. Vervoer: met de deelauto, financieel een stuk interessanter dan een huurauto. Eco: voornamelijk zelf koken, zoveel mogelijk verplaatsingen te voet, een camping met zonnepanelen op het sanitair-blok en strikte afvalscheiding, tot en met metalen dekseltjes en plastic flessendoppen. Toegegeven, dat we daar terechtkwamen was toeval en niet het resultaat van rigoureus opzoekingswerk over het eco-gehalte van campings, maar toch mooi meegenomen. Deze vakantie had een voetafdruk van 65 m²/dag.

Beetje te vergaand al dat rationele gereken voor iets als vakantie? Het is natuurlijk nog altijd de bedoeling dat het doodgewoon leuk blijft en we niet onder schuldgevoelens gebukt hoeven te gaan zodra we onze landsgrenzen overschreiden.  Maar met even stilstaan bij keuzes en kijken waar het anders kan is ook niks mis. Ik vond onze formules zeker voor herhaling vatbaar.

 

Advertenties

Villa Vanzelf organiseert: ‘Traject Eenvoud’

Geplaatst op Geupdate op

Snel, druk-druk, prestatiegericht, stresserend, … leven is dikwijls behoorlijk complex. Vandaar dat het verlangen naar eenvoud ook helemaal bij deze tijd hoort, in allerlei vormen: streven naar gezonder eten, rustiger aan doen, minder spullen, zorg voor onze relaties en leefomgeving, …

IMG_7130In het Traject Eenvoud ondernemen we een gezamenlijke zoektocht naar wat eenvoud voor elk van ons betekent en hoe we ze concreet gestalte kunnen geven.

Wat is het?

We komen minimum 5 avonden in een groepje samen met een frequentie van 1 keer per maand. Verdere sessies worden in samenspraak met de deelnemers gepland.

In sessie 1 onderzoeken we het terrein: wat is eenvoud? Waarom streven we het na? Welke vormen van eenvoud spreken elk van ons persoonlijk het sterkst aan? We leggen ook de link naar de praktijk en bepalen samen hoe de volgende sessies eruit zullen zien. Mogelijke thema’s zijn: doordachter consumeren, suikerbewust eten en drinken, leven zonder koelkast (zonder doorspoeltoilet, zonder … vul zelf aan), minder afval produceren, zinvol werk dat aansluit bij wie je bent, …

Prijs:

7 € per sessie of 30 € bij inschrijving voor sessie 1 tot en met 5

20 pitjes per sessie voor leden van LETS Landen of 85 pitjes bij inschrijving voor sessie 1 tot en met 5

20 iku per sessie voor leden van LETS Leuven of 85 iku bij inschrijving voor sessie 1 tot en met 5

Afzonderlijke sessies bijwonen is mogelijk, maar het hele traject volgen lijkt ons waardevoller, zowel voor elke deelnemer als voor de groepsdynamiek.

Startdatum: vrijdag 18 december, 20-22u

Plaats: Villa Vanzelf, Deleydtstraat 21, 3401 Waasmont

Begeleiding: Marc Van Hummelen / Sandra Roobaert, samen ervaringsdeskundig en elke dag bijlerend

Graag vooraf inschrijven! : via villavanzelf@gmail.com

 

 

Nog iemand een droogkast?

Geplaatst op Geupdate op

Ik vroeg me af of ik er iets over zou schrijven en dacht ‘ach nee, dat hoeft toch niet’, maar bij deze bedenk ik me. Laat me even een plechtige mededeling doen: mijn droogkast gaat de deur uit. In ons vorige huis – bosrand, oud, vochtig – gebruikte ik ze in de winter. Het was niet in overeenstemming te brengen met mijn ecologisch geweten, al die kilowatts energie die het ding slurpte, maar een kamer moeten verwarmen om daar was te kunnen laten drogen, dat zag ik dan ook weer niet zitten.

IMG_7178Toen we een jaar geleden verhuisden, met de expliciete bedoeling om eenvoudiger en duurzamer te gaan leven, nam ik me voor om de droogkast nog maar zo weinig mogelijk te gebruiken. In de praktijk werd het: niet. In de zomer droogde alles in de tuin en was het een keer slechter weer, dan wachtte ik tot er weer een zonnetje stond. Naarmate het herfst en winter werd, was de uitdaging groter. Met 5 mensen van volwassen afmetingen in één huis zijn wasmanden snel gevuld. Droogrekjes idem. De ongeïsoleerde zolder was veel te koud om was te laten drogen, en lege kamers hebben we evenmin.

Mijn partner stelde voor om een waslijntje door de eetkamer te spannen, maar dat wou ik niet. Ik vind het arme-mensen-achtig staan. Puur psychologisch en flauw, ik weet het. Dus toch maar droogrekjes, in de eetkamer of de woonkamer, dichtbij de kachel. Het lukte. Het vergde gewoon een wat andere organisatie. Toen ik de droogkast nog gebruikte, werkte ik tijdens het weekend soms drie of vier vrachten was na elkaar af: de wasmachine en de droogkast draaiden uren aan een stuk. Dat doe ik nu niet meer. Ik zet pas een nieuwe machine op wanneer de vorige lading was droog is geraakt. Met het heerlijke zomerweer van de laatste tijd is dat in een uurtje het geval, dus kan ik nog steeds verschillende machines na elkaar wassen. Maar in de winter is ‘gespreid wassen’ de oplossing. En luxe-gedrag als ‘mama, dit wil ik morgen aantrekken, kan het nog even snel in de machine en de droogkast?’ behoort tot het verleden.

Dus ja, nu onze droogkast een jaar op inactief staat, kan ik wel stellen dat we het zonder afkunnen. Het geeft een goed gevoel: een lagere elektriciteitsrekening, een minder grote ecologische voetafdruk en ook doodgewoon het weten dat je steeds minder afhankelijk wordt van machines, toestellen, apparaten. We zijn weer een stukje zelfredzamer. En we zullen weer iets minder in huis hebben wat vol verborgen kantjes zit die je niet kan schoonmaken en wat last kan verkopen door stuk te gaan.

Maar waarom vertel ik dit uiteindelijk, ook al was ik het eerst niet van plan? Omdat ik vanmorgen mijn droogkast op de freecycle-groep gooide waarvan ik lid ben. Nu had ik wel verwacht dat ik niet lang zou hoeven wachten op een geïnteresseerde, maar intussen willen maar liefst 52 mensen hem hebben en het aantal blijft stijgen. Ieder maakt de keuzes die hij denkt te moeten maken en ik wil niemand met de vinger wijzen, maar ik dacht: ‘laat ik toch maar even iets over die droogkast vertellen, wie weet gaat er iemand nadenken, raakt er iemand geïnspireerd.’.

Als je wil weten hoeveel je elektrische apparaten je kosten aan stroom en hoe groot de milieu-impact ervan is, kan je dat berekenen op de site van Energievreters . Ik deed een testje voor mijn droogkast en kwam met een bescheiden fictief gebruik van twee keer per week uit op 104 €, meer dan 520 kwH en 14 kg CO²-uitstoot per jaar.

Iemand vroeg me hoeveel mijn droogkast kostte, en een ander waarom ik ze gratis weggeef. Gewoon: weggeven voelt goed en ik weet dat ik me lichter en blijer zal voelen wanneer ze de deur uit is. Voor dat gevoel hoef ik geen geld te krijgen.

En nu nog even loten wie ze uiteindelijk mag komen ophalen voor haar tweede leven.

 

 

REIS-avond* : Luxueus leven zonder koelkast

Geplaatst op Geupdate op

full-fridge

Zoemende energievreter? Vergaarplek voor voedsel dat je uiteindelijk weggooit? Of onmisbare standaarduitrusting van elk huishouden?

De koelkast deed haar intrede in de keuken in de eerste helft van de 20e eeuw en is er nu niet meer uit weg te denken. Of toch wel?

Tijdens de REIS-avond* ‘Luxueus leven zonder koelkast’ delen we onze ervaring als koelkastloos gezin met jou en dagen we je uit voor een denkoefening: kan je je eet- en leefgewoonten compatibel maken met het niet hebben van een koelkast?

 

Datum: dinsdag 21 oktober om 19.30u

Plek: Deleydtstraat 21, 3401 Waasmont

Prijs: vrije bijdrage in Euro, pitjes (leden van LETS Landen) of iku (leden van LETS Leuven).

Info en inschrijven: villavanzelf@gmail.com

De avond gaat door vanaf 8 deelnemers. Graag inschrijven dus!

* REIS staat voor Reflectie, Enthousiasme, Informatie, Samen-zijn

Leven zonder centrale verwarming

Geplaatst op

De eerste plek waar we als gezin woonden was een oud rijtjeshuis in Brussel. Er was centrale verwarming, eerst nog met authentieke gietijzeren radiatoren, later met moderne radiatoren. De hemelhoge kamers waren met flink stoken net voldoende warm te krijgen. Toen we 8 jaar geleden verhuisden naar alweer een oud huis met hoge ruimtes aan een bosrand moesten we het de eerste winter stellen met alleen een paar houtkachels. We hadden daar geen enkele ervaring mee en vonden onszelf ware helden terwijl we in de vrieskou aanmaakhoutjes stonden te hakken. Toen de tweede winter aanbrak was er centrale verwarming. Van de programmeerbare afstandsbediening kregen we een punthoofd. Bovendien zaten we te afgelegen voor aansluiting op het gasnet en moest er noodgedwongen met stookolie worden verwarmd, een ecologisch dilemma voor ons. In de loop der jaren gingen we de centrale verwarming steeds minder gebruiken.

Intussen wonen we in Villa Vanzelf. Die heeft geen centrale verwarming en dat willen we ook zo houden. De vorige eigenaar verwarmde met petroleum- en gaskachels. Vooral die eersten wilden we meteen de deur uit. We lieten in de voorlopige verkoopovereenkomst opnemen dat de petroleumkachels en de tank in de garage voor de definitieve verkoop moesten worden verwijderd.

Intussen komen herfst en winter eraan en moeten we ervoor zorgen dat we het warm zullen hebben.

IMG_5371Fase 1: een paar weken geleden lieten we 20 m³ droog hout dat nog bij ons oude huis opgestapeld lag naar onze nieuwe plek transporteren. Het werd – tamelijk spectaculair – voor onze deur uit de laadbak van de vrachtwagen gekieperd. Buren en langsrijdende chauffeurs keken hun ogen uit. We deden er met z’n zessen 3 1/2 uur over om al het hout manueel naar de garage en de achtertuin te brengen, waar het werd gestapeld. De hele operatie zal nog een keer moeten gebeuren, want er ligt nog eens 20 m³ hout op onze oude woonplek.

 

 

 

IMG_5505
tegelkachel in opbouw

Fase 2: terwijl ik onlangs een kruidentuintje aanlegde, stond mijn lief beurtelings op het dak en op de begane grond ervaringsdeskundigheid op te doen als schoorsteenveger. Het wilde eerst niet zo goed lukken (vervelende bocht in die vervloekte schoorsteen) en toen er onderaan een paar verdwaasde wespen verschenen, vreesden we voor een nest, maar dat bleek niet het geval (oef), en uiteindelijk  kringelde er rook uit de schoorsteen zoals het hoort.

 

 

IMG_5506
tegelkachel stookklaar

Fase 3: nu er hout is en de schoorstenen zijn geveegd, moeten de kachels worden geïnstalleerd. Op dit moment zijn dat een Deense gietijzeren hoogrendementskachel in de woonruimte en een bij De Twaalf Ambachten zelf gebouwde tegelkachel in de ruimte naast de keuken.

Deze installaties beschouwen we als voorlopig. We maken plannen om op termijn de achterzijde van het huis te verbouwen zodat de keuken, de ruimte ernaast en een oude veranda één ruimte worden waarin centraal een Rocket Mass Heater (RMH) zal komen.

 

 

Het is nog de vraag hoe dat technisch allemaal zal worden uitgewerkt:

  •  Hoe maken we optimaal gebruik van de natuurlijke waterstroom (warm water weegt lichter dan koud water, zo ontstaat een natuurlijke watercirculatie);
  • Hoe hoog moet het rendement zijn van een RMH om zowel verwarming van de gelijkvloers te genereren als warm water voor sanitair en warmtemuren in de studeerkamers? En hoe bereken je dat?
  • Hoe groot moet het watervoorraadvat zijn om alle functies hierboven vermeld aan te kunnen?
  • Kan het systeem draaien op zonne-energie en hout, zonder nog extra elektrisch bij te verwarmen?
  • Hoe bereken je de draagkracht van een betonnen vloer in functie van het gewicht van de RMH?

Het antwoord op die vragen hangt samen met waarden die we als leidraad gebruiken, namelijk ecologische duurzaamheid en eenvoud:

  • de voorkeur gaat uit naar laagtechnologische en goedkopere, eerder dan hoogtechnologische en dure oplossingen. Liever een eenvoudiger verwarmingssysteem met niet al te veel snufjes en knopjes dan ecologische high-tech die fortuinen kost en misschien over een aantal jaren alweer achterhaald is door nieuwere systemen.
  • een voorkeur voor systemen met minimale afhankelijkheid van niet-hernieuwbare energiebronnen, vandaar de keuze voor hout
  • er wordt gekozen voor inlands onbehandeld hout en ecologische aanmaakblokjes. Aanmaakhout hakken we zelf.
  • vanuit het oogpunt van eenvoud kiezen we ervoor om in het koude seizoen niet per definitie elke bewoonbare ruimte voortdurend te verwarmen. Slaapkamers waarin voornamelijk wordt geslapen en die dus niet door bv. studerende kinderen worden gebruikt, hoeven geen verwarming te hebben.
  • in principe dragen we in de winter warme truien en stoken we ruimtes minder warm, eerder dan in een t-shirt in een bloedhete kamer te zitten.

 

Leven zonder koelkast in de zomer, kan dat?

Geplaatst op Geupdate op

Onze koelkast ging de deur uit in de winter toen het behoorlijk koud was, en eigenlijk was dat een goed idee. Doordat de temperatuur op de niet verwarmde plekken in huis vanzelf laag was, zorgde dat voor een zachte overgang naar een koelkastloos bestaan. Intussen hebben we al heel wat dagen echt zomerse temperaturen over ons heen gekregen en dan is geen koelkast hebben een heel wat grotere uitdaging. Toch lukt het, met wat aanpassingen en wat extra aandacht en discipline. Hier zijn enkele tips voor wie het wil proberen:

  • Zorg ervoor dat er voldoende luchtcirculatie is in de ruimte waar je je voedsel bewaart. In ons nieuwe huis bleek dat in de kelder niet het geval. Er zitten raampjes in, maar die konden niet open. Oplossing: één raampje vervangen door een frame met kippengaas erin zodat er altijd verse lucht binnenkomt. De temperatuur ligt er ook wat lager door.
  • IMG_5416Terwijl we in de koude maanden ook voedsel op een bewaarrek in de gang konden leggen, blijkt dat in de zomer geen goed idee. De kelder is nu de enige geschikte bewaarplek en het rek staat even leeg.
  • Vergeet zo lang de warme dagen aanhouden kaas in plakjes, tenzij je houdt van slappe, in hun eigen zweet drijvende lapjes. Kies voor hardere kaas in blok, verpak hem in een vetvrije papieren zak en check hem elke dag.
  • Paprika’s: hebben de bedrieglijke eigenschap om er aan de buitenkant mooi, rimpelloos en glanzend uit te zien terwijl ze aan de binnenkant zwarte vlekken beginnen te vertonen (lees: rotten). Uitkijken dus met paprika’s, je kan ze in de zomer niet lang bewaren.
  • Wortels: als ze te droog liggen worden het rubberen dildo’s, is het te vochtig dan krijg je slijmerig moes. In het koudere seizoen vond ik het onnodig, maar nu ben ik toch aan het experimenteren gegaan met een emmertje zand. Concreet: een half emmertje zand uit de doe-het-zelf-zaak, de wortels er rechtop in stoppen tot ze ongeveer de helft in het zand zaten en dan een beetje water erbij gieten. Dat eerste experiment was niet zo geslaagd. Bijna alle wortels kregen namelijk na een paar dagen zwarte vlekken. Die kon je er wel gewoon afschillen en op de smaak had het geen invloed, maar je wil natuurlijk liever geen zwarte-vlekken-wortels. Experiment twee: alleen de puntjes van de wortels in het zand, zodat ze net rechtop kunnen staan, en elke dag een beetje water geven. Dat werkt.
  • Prinsessenboontjes: bij voorkeur de dag van aankoop eten, zeker als het hele dunne boontjes zijn.
  • Andere groenten geven eigenlijk geen specifieke zomerproblemen, behalve dat je ze wat minder lang kan bewaren. In de winter letten we er al op om geen groenten op elkaar te leggen en zeker in de zomer is het belangrijk om voldoende plek te hebben zodat je niks op elkaar, of zelfs elkaar rakend, hoeft te bewaren. Groenten in plastic verpakkingen moeten na aankoop meteen uit het plastic: vocht in combinatie met wat hogere temperatuur = heel snel schimmel.
  • Kan je in de zomer zonder koelkast ook nog vlees eten? Ja. Vlees voor bij een warme maaltijd wordt per definitie op de dag van aankoop opgegeten. Vlees als broodbeleg kan iets langer (met dank aan de bewaarmiddelen in dat spul, laten we daar maar eerlijk over zijn).
  • Eieren: bewaren ook in de zomer zonder koeling, eventueel kan je er minder in één keer kopen dan in de winter.
  • Restjes bewaren kan, maar niet langer dan één dag. Dat kan een beetje vervelend zijn voor zelfgemaakte soep. Niet te veel in één keer maken dus.
  • IMG_5423Zorg voor extra orde en discipline op de bewaarplek. In de zomer kan je je niet veroorloven dat het een zootje van zakjes, potjes en door elkaar liggende groenten wordt. Onze bewaarkast is zo’n open Ikea-kastje met plastic bakken die je erin schuift en dat je vaak in kinderkamers ziet. Eigenlijk doet het prima dienst als ‘koele kast’. Het voedsel zit niet afgesloten, maar ligt ook niet helemaal open en bloot, behalve dan groenten en fruit. En je kan alles netjes sorteren. Een bakje voor zuivel, eentje voor vleesbeleg, eentje voor diverse potjes (sojasaus, kappertjes, etc), … Zo kan je in het oog houden of alles goed blijft en hou je overzicht op wat je allemaal in huis hebt.

Wie houdt van perfect gekoelde drankjes, ijsjes en dergelijke krijgt in de zomer misschien last van nostalgie naar de goeie ouwe koelkast. Hier valt het wel mee. Af en toe komt er zo’n ouderwetse ijsjeswagen met een schel muziekje door onze straat, en als we ons heel erg landelijke dorp uit fietsen is er een paar kilometer verderop wel ergens een terrasje te vinden. En ja, misschien is het handiger om veganist te zijn als je geen koelkast hebt, vooral in de zomer, maar daar valt dit gezin voorlopig niet toe te bekeren. Ons stel tieners vindt leven zonder koelkast en de dingen die ze soms op hun bord krijgen al wel meer dan genoeg invloed van hun ‘onverbeterlijke hippie-ouders’.

Lees ook:

Gelukkig eten zonder koelkast – aflevering 1

Gelukkig eten zonder koelkast – aflevering 2

Bevrijd u van uw koelkast!

Bevrijd u van uw koelkast!

Geplaatst op Geupdate op

In een keuken heb je een koelkast. Punt. Dat hoort zo. Waar moet je anders met je magneten blijven, toch? Hoe dan ook kunnen de meeste mensen zich een leven zonder koelkast nauwelijks voorstellen. Het lijkt op het eerste gezicht een beetje terugkeer naar de oertijd, of minstens de Middeleeuwen. Zijn er eigenlijk goeie redenen om het zonder koelkast te doen? Toch wel.

  1. Op de eerste plaats vanwege het energieverbruik. In een gemiddeld gezin is de koelkast met zo’n 10 % van het totale elektriciteitsverbruik na verlichting (14 %) de grootste energievreter, hoewel bv een droogkast en een elektrische boiler meer stroom verbruiken dan een koelkast. En dan heb je natuurlijk ook een verschil tussen de nieuwe, zuiniger modellen en onze oude koelkast, die exact dezelfde leeftijd had als ons huwelijk toen we ze van de hand deden (20 jaar om precies te zijn).
  2. Een tweede goeie reden heeft te maken met consumptiepatronen. Wanneer je geen koelkast hebt, word je noodgedwongen bewuster in je aankoopgedrag en je voedselconsumptie.
  3. Ten derde hoef je een koelkast die je niet hebt ook niet schoon te maken. Ik vond het leegruimen van het hele ding en het schoonmaken van alle hoekjes, randjes, roosters en bakjes altijd een beproeving. Het ging steevast ook gepaard met het weggooien van bedorven voedsel.

Maar hoe gaat het nu concreet in de praktijk, zo zonder fridge, réfrigérateur of Kühlschrank?

IMG_4567-001Voor groenten is het hoegenaamd geen probleem als je de soorten die het snelst hun frisheid verliezen of zacht worden – bladgroenten, broccoli, pastinaak, aubergines, champignons bv – de eerste dagen na aankoop verbruikt. Wat robuustere groenten als courgettes, paprika, prei en tomaten blijven probleemloos een aantal dagen vers. Om bewaarkampioenen als kool, knolselder en pompoen hoef je je al helemaal geen zorgen te maken. Soms lees je dat je prei en wortels in een emmertje vochtig zand langer kan bewaren, maar mijn ervaring is dat het zonder zulke maatregelen ook prima kan, dus waarom dan moeite doen? Ik vond ook ergens dat zuiderse groenten als paprika, tomaat, courgette, aubergine sowieso niet in de koelkast thuis horen en langer vers blijven bij wat hogere temperaturen, op voorwaarde dat de lucht voldoende vochtig is. 

Fruit ging in mijn gezin tevoren ook al zelden of nooit de koelkast in, dus daar konden we bij onze oude gewoonten blijven. Of het nu echt klopt dat de meeste fruitsoorten door de ethyleen die ze afscheiden het rijpingsproces van bv groenten versnellen en je ze dus beter niet samen kan bewaren, heb ik niet proefondervindelijk gecheckt. Voor alle zekerheid houden we ze maar gescheiden.

Kaas buiten de koelkast? Lukt ook. Zodra de kaas uit z’n oorspronkelijke verpakking is, kan je hem bewaren in vetvrij papier (gerecyclede en van kruimels ontdane broodzakken zijn heel geschikt) of bijenwasdoek. De kaas droogt niet uit en gaat evenmin schimmelen.  Misschien even bij vermelden dat we meestal eerder harde kaassoorten eten. En kaas heeft eigenlijk ook meer smaak als hij niet door en door koud is. 

Lees de rest van dit artikel »