vervuiling

Plasticvrij Leven – Alternatieven voor plastic folie

Geplaatst op

Snel even in een plastic velletje draaien is heel handig natuurlijk, maar achteraf moet je dat wel weggooien en onze planeet leidt al aan zware plastic-indigestie. Plastic folie gebruiken is niks meer of minder dan een gewoonte. Heb je dit product nodig in je leven? Totaal niet. Wedden dat het ook veel fijner en creatiever voelt om alle leuke alternatieven voor dit spul te proberen of je eigen oplossingen te verzinnen! Enkele ideeën om je te inspireren …

1.De goeie ouwe brooddoos

Misschien roept ze herinneringen op aan je kindertijd. Behoeft geen verdere toelichting. Gebruik ze! Je vermijdt er bovendien mee om broodjes in een broodjeszaak te moeten kopen, waar ook weer een hoop afval omheen zit.

2. Wasbaar boterhamzakje

Stof aan de buitenkant, plastic laagje vanbinnen. En ja, da’s ook plastic natuurlijk, maar je hergebruikt het wel telkens. Te vinden onder allerlei merknamen – Lunchskins, Keep Leaf, Snack ’n Go – en in heel veel leuke kleurtjes en motiefjes.

3. Broodzak recyclen

Brood op? Kruimels uit de broodzak schudden, de zak opvouwen en bewaren. Je kan hem nog een aantal keren opnieuw gebruiken om boterhammen in te stoppen.

4. Bijenwasdoek

Bijenwasdoeken zijn katoenen doeken die met een laagje bijenwas ingestreken zijn zodat je ze om voedsel – brood, kaas, groenten, (niet geschikt voor vlees) – kan wikkelen om het vers te houden. Ik heb er zelf sinds een tijdje enkele in gebruik en vond het eerst wat wennen. Er hangt een duidelijk bijenwasgeurtje aan en ik vroeg me af of dat geen geur of smaak aan het voedsel geeft, maar dat valt mee. Ze schoonmaken – met lauw water en een beetje afwasmiddel – vond ik eerst niet zo bevredigend, bv. wanneer er kaas in had gezeten vroeg ik me af of ze wel echt schoon waren, maar intussen loopt het wel. En het moet gezegd: ze ‘zetten’ zich mooi naar alles wat je erin verpakt.

Je kan ze online kopen of in verpakkingsvrije winkels  – ik kocht de mijne bij Content in Leuven – en blijkbaar kan je ze ook doodgewoon zelf maken of je gekochte wraps na verloop van tijd een nieuw waslaagje geven.

5. Glazen potten met deksel bijhouden

Vooral grotere potten of potten met een brede opening bovenaan zijn geschikt om bij te houden om restjes in te bewaren.

6. Afdekken met een bord(je)

Doodeenvoudig deze. In plaats van plastic folie te gebruiken kan je een bord(je) op een schaal, kommetje of kop zetten. Misschien is het even uitkijken dat je dat er niet afstoot in een volle koelkast want vast zit het niet, maar geen koelkast hebben is natuurlijk ook een optie.

7. Laat het in de pot

Heb je de gewoonte om restjes die nog in een kookpot zitten over te hevelen naar een schaal en die dan af te dekken met folie? Waarom eigenlijk? Als je ze in de pot laat zitten en het deksel erop zet, kan je ze de dag daarop ineens opwarmen. Te weinig plaats in de koelkast voor kookpotten? Een restje bewaren tot de volgende dag kan perfect als je het op de koelste plek in huis zet.

8. Food huggers

 

Food huggers zijn silicone hoesjes waarmee je iets kan afdekken. Deze vond ik toevallig tijdens mijn research. Persoonlijk vind ik het niet nodig om de aangesneden kant van een stuk fruit of groente af te dekken, ik snijd er gewoon een heel dun schijfje af wanneer ik het later gebruik en gooi dat in de compostbak, maar als je helemaal niks wil verspillen is dit wellicht een goeie optie.

Te vinden op verschillende sites in België en Nederland:

Babongoshop
Kudzu,
Greenjump

 

 

9. Bowlovers

Deze is een leuke: wasbare stoffen hoesjes met een elastiekje erin om schalen af te dekken. Ik vond ze niet te koop op een Belgische of Nederlandse site, maar hier is de site van het Engelse bedrijfje dat ze maakt. Met wat stof en elastiek en enige handigheid ook prima zelf te maken.

Heb jij nog andere manieren om plastic folie te vermijden? Deel ze zeker hieronder!

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Hoe omgaan met eco-ellende?

Geplaatst op Geupdate op

Herken je het volgende? Je hebt over het algemeen wel een beetje oog voor nieuws over milieu en ecologie en meestal word je er alleen maar treurig van. Of kwaad, gefrustreerd, cynisch. Of je krijgt het gevoel dat jouw eigen inspanningen voor een schonere aarde ronduit belachelijk zijn vergeleken bij de schaal van vervuiling. Ik las deze week artikels over Dicamba, het volgende supergif van Monsanto dat in de VS voor controverse zorgt – kwestie van tijd voor Monsanto het in Europa ook op de markt probeert te brengen met alle gevolgen van dien, denk ik dan -, en verder over hoe een toiletpapierproducent zich van hout bevoorraadt in de Noord-Europese boreale wouden – we vegen ons achterwerk af aan het oerbos dus -, en ook nog over microplastics in zeezout – boordevol mineralen, zonder additieven, 100 % natuurlijk, en vol plastic, fijn!

En zo gaat het aan één stuk door. Ik vroeg me plots acuut af: hoe blijf ik daarmee omgaan? Geen artikels met onheils-titels meer lezen, de krant helemaal links laten liggen, het niet meer laten doordringen, het zelf ook wat minder nauw nemen met het milieu? Geen van die dingen bevalt me. Het ligt meer in mijn aard om weerwerk te bieden aan de stromen van eco-ellende die voortdurend over ons heen spoelen. Daarom heb ik voor mezelf een strategie geformuleerd:

  1. Het evenwicht houden tussen informatie negeren en obsessief ‘alles’ willen weten. Weglopen of me blind en doof houden zijn beide zinloos, dus ik blijf het nieuws volgen. Maar net zo goed moet ik mezelf soms een halt toeroepen wanneer ik van het ene artikel naar het andere surf om nog meer en meer en meer te weten te komen. Nieuws is nu eenmaal onbeheersbaar en dikwijls ook ongenuanceerd, dus enige afstand houden is wel zo gezond.
  2. Gevoelens toelaten. Accepteren dat ik soms kwaad, machteloos, wanhopig word van al dat vreselijke nieuws en er ruimte aan geven. Dit brengt me telkens terug naar het werk van milieu-activiste Joanna Macy, waarover ik eerder schreef.
  3. Dankbaar zijn om wat er wel is. Heel concreet had de natuur voor mij het volgende in de aanbieding deze week: zalige septemberzon, ochtendlicht door het raam van mijn zolderkamer, een uurtje rustig lezen onder de milde bescherming van een boom in de botanische tuin in Leuven, verse groenten uit de tuin eten, …
  4. Blij zijn om mijn eigen bijdragen aan een schonere aarde. Het lijstje van de week: mozzarella, yoghurt en bio-groenten zonder plastic verpakking gekocht, geen enkele auto-kilometer gereden, een petitie getekend en gedeeld, een vormingsdag bij de Bond Beter Leefmilieu gevolgd …
  5. Geïnformeerde keuzes maken. Als ik weet dat Lotus en Edet merken zijn van toiletpapierproducent Essity die de oerbossen plundert, dan kies ik ervoor om die merken niet meer te kopen.
  6. Zoeken naar positief nieuws. Een paar ton sinaasappelschillen die een stuk tropisch woud laten herleven, studenten die groenten kweken in een historische stadstuin.
  7. LOSLATEN! Ik hoef al het leed van de wereld niet op me te nemen, ik ben niet verantwoordelijk voor de ellende die multinationals aanrichten en ik hoef ook niet al mijn tijd op te offeren aan activist zijn voor een groenere wereld.

Wat zijn jouw strategieën om overeind te blijven te midden van eco-ellende? Ik lees het graag.

Sandra

 

 

Growfunding De Groenste Straat: 11 redenen om te steunen

Geplaatst op

Misschien hebben jullie er al wat van gezien via sociale media of langs andere weg: Villa VanZelf is in zee gegaan met Growfunding om fondsen te werven. Growfunding is een vorm van crowdfunding met een positieve impact op de samenleving. Concreet willen we 5000 € bij elkaar krijgen om in onze thuisbasis Landen het project ‘De Groenste Straat’ te lanceren. De Groenste Straat zal twee jaar lang lopen en bewoners ondersteuning bieden om op zo veel mogelijk plekken in Landen het straatbeeld ingrijpend te vergroenen en zelfs een prijs voor ‘De Groenste Straat’ te winnen.

Waarom steunen? 

1. Positieve actie!

Vaak wordt de bankkaart getrokken voor de bestrijding van onheil: ziekten, aardbevingen, overstromingen, etc. Broodnodig natuurlijk, maar hier krijg je nu een keer de kans om te doneren voor puur positieve actie. Geen beroep op je medeleven, geen zielige beelden, gewoon een gelegenheid om met de glimlach bij te dragen aan iets moois.

2. Groen maakt happy.

Natuur om ons heen maakt gelukkiger en gezonder, dat is bewezen. Soms denken we dat we daarvoor de bossen moeten opzoeken en die zijn niet altijd vlakbij. Een heerlijk groene straat biedt een eenvoudig alternatief voor de gebruikelijke tegelwoestijn en we kunnen er elke dag van genieten.

3. Geven maakt eveneens happy.

Ook wetenschappelijk bewezen in tal van experimenten: als mensen een bescheiden geldbedrag krijgen dat ze ofwel aan zichzelf ofwel aan een cadeautje voor een ander moeten uitgeven blijken aan het eind van de dag diegenen die het geld aan een medemens besteedden gelukkiger.

4. Je weet precies waar je geld heengaat.

Geen vraagtekens over waar het geld bij grote ngo’s allemaal blijft plakken en welk percentage van je donatie uiteindelijk echt bijdraagt. Villa VanZelf is een kleine vzw op het terrein, wij hebben geen grote werkingskosten en kunnen elke € dus helemaal inzetten voor het doel.

5. Vergroening helpt tegen klimaatopwarming.

Meer groen zorgt voor schonere lucht en helpt een buffer bouwen tegen klimaatopwarming. Nee, we zijn heus niet machteloos overgeleverd aan die wereldomvattende problemen waarvan we denken dat we er als individu niks tegen kunnen.

6. De Groenste Straat versterkt lokale cohesie.

De Groenste Straat wordt ook een sociaal labo. Alleen voor je eigen stulp een tegel loswrikken en er een zonnebloem in planten is mooi natuurlijk, maar met samenwerking wordt er zoveel meer mogelijk: een heuse straattuin, een eetbare stoep, een groen speelplekje …

7. Ook een vormingsproject

Via praktische workshops worden ondersteuning, ideeën en tips geboden om van start te gaan, maar ook door te gaan op het eerste elan.

8. Inspiratie die kan worden gedeeld.

De Groenste Straat heeft weliswaar een lokale inbedding, maar er wordt heel wat expertise verzameld die op termijn kan worden gedeeld met andere gemeenten en steden, zodat daar met handige voorkennis Groenste-Straten-projecten kunnen starten.

9. Het Groenste-Straten-Land?

Dromen doet geen pijn, integendeel. Hoewel we mooie plekken natuur hebben waar we trots op mogen zijn, kan België zich niet bepaald beroepen op zijn exuberant groene karakter. Waarom brengen we daar niet doodgewoon verandering in, van onderop, met kleinschalige middelen, als een groene vlek die zich uitbreidt? Zodat we ons op termijn het Groenste-Straten-Land kunnen noemen.

10. Omdat elke donatie een verschil maakt.

‘5000 € is heus niet zo veel, ze komen er wel, een ander geeft wel wat.’ Zo werkt het niet! We rekenen echt op jou. En we gaan daarbij radicaal ook voor de mini-donatie. Wees trots op de 10 € die je schenkt (en wees nog trotser als je meer schenkt). We zijn blij met elke donatie. Als we ons doel niet halen, worden alle donaties teruggestort, maar geef toe: dat kan toch echt niet de bedoeling zijn.

11. Je krijgt er wat voor terug.

Afhankelijk van de grootte van je donatie krijg je iets van ons terug. Ja, echt! Alle concrete info daarover, een clipje dat we maakten om ons project aan te kondigen en de mogelijkheid om online te doneren vind je op:

https://www.growfunding.be/groenstestraat

Doen, vandaag nog! Alvast bedankt!

 

 

Nieuwe data van Monsieur Léon

Geplaatst op

scheersessie messenwinkelNieuwe data van Monsieur Léon zijn beschikbaar! In Leuven kan je hem vinden in Het Atelier op volgende dinsdagen: 21 maart, 25 april, 23 mei en 20 juni. Prijs is nog steeds 60 €, gebruik van alle materialen inbegrepen, studenten krijgen 50% korting. Inschrijven verplicht via info@villavanzelf.org. Lees hier meer over de workshop van Monsieur Léon. A bientôt!

Ecologisch reizen, een contradictie?

Geplaatst op

Kan je ecologisch reizen? Volgens Green Evelien is het een contradictio in terminis. Je verplaatsen, zeker over lange afstanden, is sowieso een belasting voor het milieu. Dat klopt natuurlijk, zeker als je na een verre vliegreis ook nog eens voor een 4-sterrenhotel kiest en met een quad over plaatselijke zandwegen gaat scheuren.

Als niet-autobezitters – tenzij je het gebruik van een deelauto ook als autobezit beschouwt – gingen wij tot nu toe met een huurauto op vakantie. Vliegreizen proberen we bewust tot het minimum te beperken, vorig jaar kwamen we met z’n vijven uit op 1 tweepersoonsvlucht binnen Europa, dit jaar zal de teller op 0 staan. Vorig jaar werd onze vakantiebestemming  Schotland, en ook al gingen we niet helemaal tot de echte Highlands, toch ervoer ik de heen- en terugreis als eindeloos, oncomfortabel (files lijken er toch altijd wel wat bij te horen als je honderden kilometers aflegt) en ongezond (de geur van uitlaatgassen die de hete auto binnendringt op volle snelwegen). Dit jaar anders, nam ik me voor.

Niet op vakantie gaan is natuurlijk ook een optie. Als je wil, heb je snel argumenten bij elkaar voor een zogenaamde staycation in eigen huis: vakantie betekent bijkomende stress, organisatie, gezinsconflicten, is duur, er kan vanalles misgaan en wanneer je terugkeert, is de dagelijkse routine extra pijnlijk. Kan allemaal wel waar zijn, maar ik  blijf op vakantie gaan met het gezin vooral als meerwaarde ervaren. Met (bijna) volwassen kinderen in huis is met z’n allen samen dingen beleven geen evidentie meer (ik zie mijn adolescenten nog niet gedwee hun laptops afzetten voor een thuisblijf-vakantie in onze achtertuin). Ik heb vakanties samen altijd aangevoeld als één van de soorten cement die een gezin bij elkaar houden, ook al waren sommige reizen allerminst toonbeelden van peis en vree. De herinneringen die nog altijd worden opgehaald aan reizen van 5 of 10 jaar geleden bevestigen dat. En even uit het gewone stappen en een nieuw stukje wereld ontdekken blijft hoe dan ook een fijne prikkel.

We kozen voor een dubbele formule om iedereen maximaal gelukkig te maken: een weekje stad, en los daarvan een weekje natuur, voor iedereen vrij te beslissen of er al dan niet in één of beide formules werd ingestapt. De stad werd Berlijn, met de trein. Vaak lijkt het erop dat hoe ecologischer je probeert te reizen, des te meer je financieel wordt afgestraft. Genre: vliegtuigtrip voor een habbekrats, treinreis kost een fortuin. Concreet kostte onze treinreis voor 5 personen, waarvan 3 aan jongerentarief (- 25j), 590 € heen en terug. Geboekt ongeveer een maand voor de reis, dus dat had wellicht goedkoper gekund, wel met plaatsreservaties inbegrepen. We kozen bewust niet voor hogesnelheidstreinen, wat de prijs flink drukte. Het betekende wel dat we twee overstappen hadden, maar de aansluitingen waren redelijk en de reisduur was ongeveer 6 1/2 uur. Een technisch defect waardoor we een aansluiting misten kostte op de heenreis een uur vertraging, maar Deutsche Bahn zorgde vlot voor een nieuwe plaatsreservatie op een andere trein en beloofde een gedeeltelijke terugbetaling van onze tickets. Dat dossier is nog lopende, maar ik zie het een vliegtuigmaatschappij niet zo meteen doen, terugbetalen bij vertraging.

Voor de rest: geen files, geen stank, geen oververhitte auto en heerlijk uren lezen en schrijven (dat is dan weer het voordeel van grote kinderen hebben, al heb ik de trein toen ze klein waren ook altijd veel fijner en relaxter gevonden dan de auto).

Eco op onze bestemming: logeren in een appartement, mogelijkheid om afval te scheiden zodra we de deur uitstapten, meestal zelf koken, voornamelijk tweedehands shoppen (waar Berlijn een goeie plek voor is), alle verplaatsingen te voet of met openbaar vervoer. Op vakantievoetafdruk.nl kan je de ecologische voetafdruk van je vakantie berekenen. Wij kwamen er met 87 m²/dag behoorlijk uit, als je weet dat 90 m² per dag beschouwd wordt als een ‘eerlijke’ vakantie en de gemiddelde vakantievoetafdruk per dag voor een Nederlander op 250 m² uitkomt. Voor Belgen zal dat niet veel anders zijn. Diezelfde vakantie met de auto zou ons op 104 m²/dag hebben gebracht.

Onze ‘formule 2’ werd een weekje kamperen in de Hoge Venen. Vervoer: met de deelauto, financieel een stuk interessanter dan een huurauto. Eco: voornamelijk zelf koken, zoveel mogelijk verplaatsingen te voet, een camping met zonnepanelen op het sanitair-blok en strikte afvalscheiding, tot en met metalen dekseltjes en plastic flessendoppen. Toegegeven, dat we daar terechtkwamen was toeval en niet het resultaat van rigoureus opzoekingswerk over het eco-gehalte van campings, maar toch mooi meegenomen. Deze vakantie had een voetafdruk van 65 m²/dag.

Beetje te vergaand al dat rationele gereken voor iets als vakantie? Het is natuurlijk nog altijd de bedoeling dat het doodgewoon leuk blijft en we niet onder schuldgevoelens gebukt hoeven te gaan zodra we onze landsgrenzen overschreiden.  Maar met even stilstaan bij keuzes en kijken waar het anders kan is ook niks mis. Ik vond onze formules zeker voor herhaling vatbaar.

 

Geslaagde workshop Flush Free in het Gemout

Geplaatst op Geupdate op

Op zaterdag 3 oktober daagden een aantal moedige mensen uit de buurt van Hoegaarden op in het Gemout om een zonnige dag te spenderen aan een workshop composttoilet. Een pis- en kak-evenement dus, om het meteen maar even botweg bij z’n naam te noemen. Ik zag de deelnemers geboeid luisteren naar m’n verhaal, waarin alles aan bod kwam wat een mens zeker moet weten over het composttoilet (vanaf nu afgekort tot ct):

  • waarom kiezen voor een ct,
  • infrastructuur voorzien,
  • afdekmaterialen zoeken,
  • hoe het ct gebruiken,
  • een compostbak aanleggen en gebruiken,
  • het composteerproces begrijpen en opvolgen,
  • en ten slotte de compost gebruiken in de tuin.

Geregeld ontstond een uitgelaten sfeertje op momenten dat taboes werden doorbroken en er, nog ietwat schuchter, over pis en kak, stront en zeik werd gediscussieerd. Het heeft iets bevrijdends om die woorden die we toch een beetje als ‘niet netjes’ ervaren luidop in een veilige context te kunnen uitspreken. Daarom hou ik aan het begin van elke ct-workshop een taboespelletje. Als je wil weten hoe dat gaat, moet je zelf maar een keer een workshop bijwonen.

Ik wil mensen er zoveel mogelijk toe brengen zelf met een ct te starten. Met alleen theoretische kennis doorgeven lukt dat niet. Daarom heb ik er een hands-on sessie aan gekoppeld waarbij deelnemers die dat wilden zelf een composttoilet konden bouwen. Het model is geïnspireerd op het eenvoudige maar uitstekend werkende ct-systeem dat Joe Jenkins beschrijft in zijn The Humanure Handbook. De hele middag was het één en al bedrijvigheid op de koer van het Gemout: zagen, boren, raspen, lijmen, schroeven … De creatieve geesten gingen helemaal los, met onderstaande prachtige wc’s als resultaat. Ze hebben enkel nog een verflaagje nodig. Ik ben zelf ook erg trots op het resultaat!

composttoiletten gemout 3-10-15Begint het bij jou ook wat te kriebelen om met een ct van start te gaan? Je kan zelf een workshop organiseren en me als begeleider uitnodigen, een organisatie in je buurt suggereren om dat voor jou te doen, of onze data voor volgende workshops in het oog houden en daarbij aansluiten. Voor vragen en info kan je mailen naar villavanzelf@gmail.com.

Hopelijk tot gauw!

Marc

Workshops en lezingen Composttoilet – najaar 2015

Geplaatst op

c5_think_about_itIn ‘Luxueus leven zonder doorspoeltoilet’ kon je eerder lezen over onze evolutie van ‘doorspoelers’ naar ‘flush free’ gezin. Over composttoiletten en het gebruik ervan valt nog wel veel meer te vertellen: een stuk theorie over micro-organismen, koolstof-stikstofverhoudingen, de effecten van in composthopen opgewekte warmte en andere fascinerende fenomenen. En natuurlijk kan je ook doodgewoon praktisch aan de slag gaan en in enkele uren met eenvoudige middelen zelf een composttoilet timmeren.

Marc geeft dit najaar op verschillende plaatsen workshops en lezingen over het thema.

  • Tijdens de ‘International Permaculture Convergence’ die van donderdag 10 tot woensdag 16 september 2015 doorgaat in de buurt van Londen. De IPCUK is een event dat honderden geïnteresseerden en deskundigen in permacultuur uit de hele wereld samenbrengt.
  • Op zaterdag 3 oktober bij vzw Gemout in Outgaarden. Dit wordt een workshop van een volledige dag met theoretisch en praktisch gedeelte waarvoor je apart kan intekenen.
  • Op zaterdag 10 oktober staat hij met standje en toilet op de Fabricoleermarkt en Repair Café van Transitie Tervuren

Wil je zelf een lezing of workshop composttoilet organiseren en heb je daarvoor een geschikte plek bij je thuis of in je buurt, dan kan je Marc ook boeken op een ander moment.

Meer info en inschrijvingen via: villavanzelf@gmail.com.