Eenvoudiger Leven Tip # 9 – Hou de Piraminder in je achterhoofd

Geplaatst op Geupdate op

Het hoeven niet altijd lange verhalen te zijn, dus een korte tip vandaag. Eigenlijk alleen een beeld. De ‘Piraminder’ is oorspronkelijk ontworpen door Sarah Lazarovic. In het Engels heet hij ‘Buyerarchy of Needs’. Veel toelichting hoeft hij niet. Met een stevige balk ‘Gebruik wat je hebt’, een klein topje ‘Koop’, en tussenin ‘delen’, ‘ruilen’, ‘tweedehands’ en ‘zelf maken’ zet de Piraminder ons ertoe aan ons consumeergedrag te veranderen. Persoonlijk zou ik hem niet op z’n kop zetten als je hem een naam geeft die verwijst naar piramides, maar dat is een detail. De boodschap is duidelijk. Als je deze Piraminder lang genoeg voor je neus houdt, krijg je vanzelf zin om te ontspullen. Minder boeken, minder kleren, minder gadgets, flink huishouden in al die kasten, ademruimte! Niet zo meteen een idee hoe daaraan te beginnen? Leen een boek van de bib of in je vriendenkring over ontspullen – nee, niet kopen! -, google op ‘ontspullen’ – de tips vliegen je meteen om de oren – , en ten slotte, om het ook nog met enige humor en zelfrelativering te kunnen benaderen kan je de 52-weken-ontspullen-blog van Astrid lezen.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Plasticvrij Leven – Inkopen doen en eten

Geplaatst op

Hoe doe je boodschappen als je zo plasticvrij mogelijk wil leven? Anders, dat is duidelijk. Het vergt meer planning en structuur. Anderzijds kan het een verademing zijn om af te stappen van de race door de supermarkt waarbij je je winkelkar volstouwt met al die voedingswaren die er steriel, onnatuurlijk en luchtdicht bijliggen. Plastic is zo verweven met onze westerse consumptiepatronen dat rustig omschakelen beter werkt dan in één keer elke centimeter van het spul proberen te bannen. Om te beginnen kan je je voorzien van de basisuitrusting van de plastic-vrijheidsstrijder. Een paar voorbeelden, niet bedoeld als promo voor wat dan ook, er zijn zeker prima alternatieven.

Te beginnen vanaf rechtsboven, in wijzerzin:

Dopper drinkfles. Deze heeft als voordeel dat ze helemaal bpa-vrij is (er zitten geen giftige weekmakers in die je bijvoorbeeld wel in zachte, indrukbare flessen hebt) én het bovenste gedeelte kan je als een drinkkopje gebruiken als je het omkeert. Nadeel: met z’n 450 ml inhoud is hij snel leeg, maar je kan hem natuurlijk aan elk kraantje bijvullen. Online te koop en in België ook in de Oxfam Wereldwinkels.

Composteerbaar bestek. Of het echt composteerbaar is, heb ik nooit getest, ik heb het bijgehouden uit de iets milieu-bewustere eetplek en gebruik het telkens opnieuw. Je kan natuurlijk ook een metalen setje meenemen, maar deze wegen zo goed als niks.

Zakjes van bio-katoen van ‘A table’ met een trekkoordje, om groenten en fruit in te stoppen. Ze zijn ook te koop in verpakkingsvrije winkels en bestaan in een groter formaat. Een handige Harry of Henriëtta kan ze makkelijk zelf maken.

Stoffen tasje van Pylones. Sinds ik deze van een lieve vriendin kreeg, heb ik ‘m altijd bij. Een vracht bibliotheekboeken? Twee kilo prei? Het kan allemaal in dit stevige attribuut. Voordeel: veel leuker om met een mooi tasje rond te lopen dan met een exemplaar met één of andere reclame of nadrukkelijke eco-boodschap erop.

Potjes van Preserve: zijn gemaakt van bpa-vrij, recycled plastic. Ik vond ze in Bioplanet. Online zijn ze onder andere te koop bij Kudzu. Er bestaan ook andere formaten dan de twee op de foto. Handig om lunch of kleine snacks mee te nemen.

Sommige plastic-weigeraars zien helemaal af van het gebruik van plastic, ook als het om herbruikbare dingen gaat, en kiezen voor glazen drinkflessen en potten. Persoonlijk vind ik dat gezien de afstanden die ik fietsend afleg wat te omslachtig. Thuis staan glazen bewaarpotten dan weer mooi in de keuken.

En waar kan je zoal terecht als je van plan bent om inkopen te doen met je arsenaal aan eigen bakjes en zakjes? Om te beginnen in verpakkingsvrije winkels. Vooral te vinden in grote(re) steden, maar als we met z’n allen elke gelegenheid aangrijpen om er langs te gaan worden het er ongetwijfeld veel meer.  Het fijne aan verpakkingsvrije winkels? Ze nodigen uit tot sociaal contact, geven een buurtgevoel middenin de stad en van al die flessen, bakken en potten waar je zelf je eten uit kan scheppen word je vanzelf zen en happy. Behalve de 10 winkels vermeld op de pagina van Netwerk Bewust verbruiken zijn er ook nog: The Food Hub in Leuven, Lara kookt voor u in Antwerpen en Les Halles Bio Van de Tram in Brussel.

Bij Bioplanet kan je zonder probleem eigen doosjes meenemen om je bio-vlees in te laten verpakken. In Gent is Mij pak je niet in gestart als burgerinitiatief om zoveel mogelijk verpakking te vermijden en intussen krijgt het elders in Vlaanderen navolging. Er wordt bijvoorbeeld in kaart gebracht in welke handelszaken je allemaal terecht kan met eigen verpakkingen. Misschien wordt er eerst wat gek opgekeken als je je eigen doosjes bij de slager of de kaaswinkel over de toonbank schuift, maar het loont altijd de moeite om te vragen of het kan.

Een flinke steen des aanstoots was – en blijft – voor mij dat biogroenten en -fruit in de gewone supermarkt altijd verpakt zijn, in sommige gevallen in doodgewoon plastic, in andere in folies die dan wel als composteerbaar worden gelabeld, maar die je in je gewone compostbak niet verwerkt krijgt, zeker niet in grotere hoeveelheden. Ik weet het, wettelijk gezien moeten die verpakkingen om bio van niet-bio te kunnen onderscheiden, maar het wordt hoog tijd dat daar iets aan wordt gedaan. ‘Natural branding’ van bioproducten via lasertechniek zou op komst zijn, maar voorlopig merk ik daar nog niks van in mijn lokale supermarkten. Gelukkig zijn er alternatieven, zodat we de supermarkt links kunnen laten liggen.

Misschien kan je bij een Voedselteam in je buurt lokaal en vers basisvoedsel kopen dat je via een webwinkel bestelt en in een plaatselijk depot afhaalt. Vergelijkbaar maar met een iets andere werking is CSA, Community Supported Agriculture: een lokale gemeenschap draagt mee de werking van een landbouwbedrijf en kan in ruil op een deel van de oogst rekenen. Zowel Voedselteams als CSA zijn in Vlaanderen duidelijk in opmars. Studenten aan de KULeuven kunnen op maandag een biogroenten- en of fruitpakket ophalen op verschillende plaatsen in de stad.

Dikwijls volstaat het om iets verder te kijken dan het vertrouwde aanbod aan winkels. Tot een paar weken terug dacht ik wat mijn eigen tamelijk afgelegen woonplek betreft een beetje mistroostig dat bio én onverpakt niet echt praktisch haalbaar was, tenzij oogst uit eigen tuin en de net iets te verre bio-supermarkt. Maar kijk, plots kwam dé oplossing uit de lucht vallen: een coöperatieve van 3 lokale bio-boeren net over de taalgrens die hun klanten via e-mail op de hoogte houden van hun aanbod en op vrijdag en zaterdag voor de verkoop zorgen. Misschien slijt het nieuwe er wel af, maar voorlopig fiets ik op zaterdagochtend als op wolkjes een kwartiertje door de velden naar de boerderij en laad ik de fietstassen vol met verse groenten en fruit zonder verpakking. Op zulke momenten besef ik dat plasticvrij- er leven ook echt kwalitateitsvoller leven is.

Sandra

 

 

 

Eenvoudiger Leven Tip # 8 – Persoonlijke rituelen creëren

Geplaatst op Geupdate op

Dat alle religies en spirituele tradities rituelen hebben is geen toeval. Rituelen geven door hun voorspelbaarheid en vertrouwdheid rust en troost, ze bieden houvast op moeilijke momenten. In andere omstandigheden kunnen ze momenten van vieren, dankbaar zijn en gemeenschap extra in de verf zetten. Anderzijds kunnen rituelen ook beleefd worden als een vorm van verstarring. Wanneer de oorspronkelijke betekenis verloren is geraakt, voelt een ritueel hol. Wanneer er strak aan wordt vastgehouden kan het op de duur neerkomen op een weigering om de veranderlijkheid van situaties, periodes en leven in het algemeen te accepteren. Rituelen hebben dus een dubbel kantje en het is zaak om ze aan de ene kant lang genoeg te herhalen om ze hun krachtige werking te laten uitoefenen en ze tegelijk ook fris en vrij van sleur te houden.

De meesten van ons hebben rituelen, hoewel we over het algemeen misschien eerder geneigd zijn om ze gewoonten te noemen. Als je elke ochtend thee drinkt en dat doet terwijl je de krant leest en machinaal een boterham wegwerkt of je spullen bij elkaar zoekt om het huis uit te gaan, is dat een gedachteloze gewoonte. Je kan het ook optillen naar de status van persoonlijk ritueel: bewust kiezen welke thee je drinkt, hem in een mooi blikje of speciale doos bewaren,  beslissen uit welke kop je zal drinken, er rustig voor gaan zitten en echt proeven. Lang hoeft dat niet te duren, dus ‘geen tijd’ is een lam excuus.

Heel veel dingen kunnen zo ritueel worden: op vaste dagen een rondje lopen in je buurt, aan het eind van je werkweek een specifieke overgang naar het weekend creëren, momenten van meditatie, lezen in bed, bloemen kopen en ze een ereplaatsje in je huis geven, een gerecht dat voor jou bijzonder is en dat je op welbepaalde tijdstippen klaarmaakt … Als je een nieuw ritueel creëert is het een goed idee om het zeker in het begin goed af te bakenen en een strakke regelmaat te geven. Vage intenties als ‘ik ga vanaf nu oefeningen voor mijn rug doen’ worden heel gemakkelijk voornemens die snel verwateren. Je hebt veel meer kans dat je erin slaagt een ritueel te creëren als je een helder en duidelijk plan hebt: ‘ik ga vanaf nu elke avond een uur voor bedtijd een kwartier oefeningen voor mijn rug doen’.

Wat ook helpt: een ritueel bekijken als een geschenk aan jezelf. Dikwijls drukken we ons over gewenste handelingen of veranderingen in ons leven uit in termen van moeten en zelfbestraffing. ‘Ik moet echt vaker zorgen dat ik een kalme zondagavond heb, anders ben ik maandag gestrest en bak ik er weer niks van.’ ‘Ik moet veel meer bewegen anders word ik lui en dik.’ Laten we dat herformuleren als: ‘Voortaan doe ik op zondagavond rustig aan zodat ik nog eens zalig mijn batterijen oplaad en maandag veel energie heb’, en als ‘Ik ga drie keer in de week een half uur wandelen, zodat ik mij fitter en lichter voel’. Geef toe, het klinkt stukken vriendelijker voor jezelf en de kans is groter dat je het effectief doet als je het op die manier ziet.

Heb jij specifieke rituelen of dingen die je al lang als ritueel zou willen hebben? Deel ze als je wil, misschien kunnen wij er ook iets aan hebben.

Sandra

Vorige tip gemist? Hier is tip # 7 – Mini-schoonmaak, maxi-effect

 

 

Op naar Plasticvrij Leven – De nulsituatie

Geplaatst op Geupdate op

Ik zou een weekje monitoren hoeveel plastic afval mijn levensstijl voortbrengt zonder voorlopig iets aan mijn gewoonten te veranderen. Best moeilijk in de praktijk. Niet dat monitoren, wel het feit dat ik meteen een plastic-alarm ontwikkel en geneigd ben om een alternatief te verzinnen zodra ik merk dat ik alweer een item aan de week-verzameling zal moeten toevoegen. Natuurlijk is het de bedoeling om steeds plasticvrij-er te worden, maar in eerste instantie wilde ik  een beeld krijgen van mijn persoonlijke afvalproductie. Hier is het dan:

yoghurtpotjes, twee brikken, verpakking van pasta, verpakking van hamburgers, kaaskorsten, verpakking van slaatje en lepel

Omdat ik in een gezin leef, zit er een kleine foutenmarge op. Enkele verpakkingen waren aan het begin van de week al geopend en werden collectief leeggemaakt, maar voor elke verpakking geldt dat ik in elk geval ook van de inhoud heb gegeten en dus mee verantwoordelijk ben voor het afval.

Sommige dingen zijn makkelijk te vermijden: meestal neem ik op verplaatsing mijn eigen lunch en bestek mee, maar soms vergeet ik dat dus, zo blijkt. Als ik vlees eet, is dat in principe bio, maar dan zou ik het altijd in een meegebrachte doos moeten laten inpakken in de bio-slagerij in plaats van het voorverpakt te kopen. Dat zou met wat organisatie moeten lukken want vlees beperk ik tot maximum twee keer per week. Pasta kan ik zonder veel moeite in kartonnen verpakking of nog beter in bulk kopen.

Moeilijker punten voor mij zijn: kaas en yoghurt. Rond kaas zit zowat altijd een plastic korst en ik heb zo m’n persoonlijke voorkeurtjes wat yoghurt betreft en nee, die zitten niet per definitie in glazen potten. Dat wordt even zoeken. Ik hoor al enkelen onder jullie fluisteren: wordt dan vegan en klaar. Maar dat trekt me voorlopig niet aan en vegan producten zitten vaak ook in plastic verpakkingen.

Moet je brikverpakkingen beschouwen als plastic-afval? Fostplus leert me dat ze voor het  grootste deel uit karton bestaan, voor 21 % uit plastic en dan nog enkele procenten aluminium. Bij het recyclen worden al die laagjes gescheiden en apart verwerkt. Misschien kan ik op termijn wel vaker zelf plantaardige melk maken – in glazen flessen heb ik die nog nooit gezien – en genoeg tomaten kweken om voor een hele winter en lente passata in te maken, maar voorlopig heb ik voor brikken geen alternatief.

Meestal vind ik het evident, maar er zijn een hoop dingen waar plastic inzit of die in plastic verpakt zijn die ik niet gebruik: shampoo, conditioner en douchezeep in plastic flessen, wegwerp scheermesjes, klassiek maandverband en tampons, crèmes en lotions, frisdrank, allerlei soorten broodbeleg, wegwerpzakjes, vershoudfolie, kant- en klare maaltijden en deeg, voorverpakte sla … Hoera, dat scheelt al heel wat!

Voor de rest riep mijn plastic-observatieweek toch ook een stel vragen op waar ik eerder niet zo bij had stilgestaan:

  • Wat met het venstertje van enveloppen, je kan zulke dingen moeilijk uit je brievenbus weghouden.
  • Wat met magazines waarop je geabonneerd bent, tegenwoordig zitten die allemaal in plastic wrap.
  • Wat met blisters van medicijnen, ook al ben ik zowat een zero-pillenslikker?
  • Wat met diepvriesfrieten? Altijd naar de frituur? De moeite doen om ze zelf te snijden en bakken?
  • Wat met plastic kurken van wijnflessen? Je ziet bij aankoop niet wat voor kurk het is.
  • Wat met horeca-consumpties? Ik ben bv. een theedrinker en thee komt tegenwoordig steeds vaker in theezakjes die niet van papier zijn gemaakt maar van een soort plastic weefsel. Het koekje in folie eet ik over het algemeen niet op, dus dat hoeft geen probleem te zijn.
  • Wat met online bestellingen? Dikwijls zijn ze over-verpakt in zowel karton als plastic, bubbelfolie en tape.
  • Wat met cadeautjes die in plastic verpakt zijn?
  • Wat met toiletpapier, daar zit zo goed als altijd plastic rond?
  • Wat met afval dat geen plastic is? Plastic-vrij is niet gelijk aan zero-waste. Is dat laatste dan mijn doel op termijn?

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik hoef er natuurlijk niet meteen allemaal gepaste antwoorden en alternatieven voor te hebben. Stap voor stap lijkt me de beste garantie voor volhouden op langere termijn. Naarmate ik elegante oplossingen vind en hopelijk ook de geneugten van meer plastic-vrijheid ontdek deel ik ze hier zeker.

Hier kan je lezen wat vooraf ging.

Blogs lezen van mensen die al vele jaren ervaring hebben met plasticvrij of zero-waste leven helpt ook altijd.

Een leuke uit eigen land is Schonestadsmeisje.

En een Amerikaanse: My Plastic Free Life

Sandra

Eenvoudiger Leven Tip # 7 – Mini-schoonmaak, maxi-effect

Geplaatst op Geupdate op

Wat orde houden en schoonmaken betreft had ik tot een tijdje geleden de gewoonte om tot actie over te gaan wanneer de stofplukken walsjes over vloer en trap begonnen te maken, het bad een randje kreeg en kleding en ander spul zich op specifieke plaatsen opstapelden. Dan pakte ik alles in één keer aan. De filosofie daarachter was: veel rommel en vuil wegwerken = maximale tevredenheid achteraf, want op z’n minst zie je het verschil. Daar kom ik intussen van terug. Met als nieuwe motto: met regelmaat kleine ingrepen doen en rommel en vuil zo snel mogelijk aanpakken.

Een rustige slaapkamer, heerlijk!

Kleren in de slaapkamer? Elke dag opvouwen, ophangen, of richting wasmand, zodat er geen bergjes ontstaan.
De wasbak in de badkamer begint wat tandenpoets-sporen te vertonen? Eén minuut uittrekken om er even met een vochtige doek overheen te gaan.
Stapeltjes post / boeken / … : verwerken en opbergen voor het onoverzienbaar wordt.

Eén van de permacultuur-principes – ‘kies voor kleine acties met een maximaal effect’ – kan een mooie extra leidraad zijn. Een snelle eenvoudige ingreep kan bijvoorbeeld zijn om te zorgen dat er niets rondslingert op de vloer als je meteen een ordelijker gevoel wil krijgen in een ruimte, in plaats van een half uur allerlei kleine spulletjes af te stoffen of de speelgoedkast uit te ruimen. Waarmee ik niet bedoel dat die dingen niet langer hoeven te gebeuren. Eigenlijk kan je ook grotere klussen opsplitsen in verschillende kleinere taken, zodat je veel vaker bewust aandacht besteedt aan je leefomgeving.

Mini-schoonmaakbeurtjes duren hooguit een paar minuten, maar als je erin slaagt om ze als een min of meer dagelijkse gewoonte te integreren maken ze een groter verschil dan het urenlange zwoeg-poetsen: je huis geeft een frissere indruk, er is meer energie, meer rust, en natuurlijk … meer eenvoud!

Sandra

Lees ook Tip # 6 – Op naar Plasticvrij Leven

Eenvoudiger leven tip # 6 – Op naar Plasticvrij Leven

Geplaatst op Geupdate op

Ongeveer een jaar geleden werd in mijn gemeente de zogenaamde roze zak ingevoerd voor de verzameling van zachte plastics zoals folies, yoghurtpotjes en zakjes. Meteen een rolletje aangeschaft natuurlijk want recyclen, daar zijn we altijd voor. Nu dacht ik dat het nog wel zou meevallen met de hoeveelheid  plastic-afval die mijn gezin produceert, maar niet dus. De roze zakken raken gevuld in een tempo dat voor mij verbijsterend aanvoelt. Goeie zaak dan toch dat de hele handel wordt gerecycled? In principe misschien wel, maar zo zie ik het niet. Voor mij is het een voorbeeld van struisvogelmentaliteit: we zorgen  dat het gerecycled wordt en dan kunnen we gewoon doorgaan met vervuilen zoals we bezig waren, niks aan de hand. Terwijl we stilaan leven op Planeet Plastic in plaats van op Moeder Aarde. Hoewel ik al heel wat inspanningen deed om het gebruik van plastic te vermijden, is de komst van de roze zak voor mij toch wel de eye opener die me over de streep trekt: Op Naar Plasticvrij Leven! Was het eerder een wat losse betrachting, dan maak ik er vanaf nu echt een werkpunt van. Tenminste … voor mezelf, want in een gezin met volwassen kinderen kan je wel je waarden meegeven en aan bewustwording werken, maar welke keuzes je gezinsleden maken, dat heb je niet (meer) in de hand.

En hoe begin je daaraan, aan Plasticvrij Leven? Googlen en lezen op groene sites en bewuste blogs levert niet zo heel veel nieuws voor mij op. Een groot deel van die dingen doe ik al. Of misschien doe ik ze, maar niet altijd en consequent? Eigenlijk weet ik het niet zo goed. Laten we dus maar het eerste permacultuur-principe bovenhalen: als je een situatie wil veranderen, eerst goed observeren! Dat is dan ook wat ik de komende week ga doen: exact bijhouden hoeveel plastic afval ik produceer. Zo weet ik wat de pijnpunten zijn en kan ik beslissen wat de eerste prioriteiten zijn om aan te pakken. Kan ik niet meteen een plastic challenge doen en mezelf voornemen om een week / maand geen plastic te verbruiken? Nee. Met een challenge creëer je een uitdaging voor jezelf die je wel dwingt om meteen alternatieven te zoeken voor je vervuilende levensstijl, maar de situatie is begrensd en je engageert jezelf niet voor lange-termijnveranderingen. Ik ga liever voor de trage en kleine oplossingen, nog een mooi permacultuur-principe. Eerst in kaart brengen, dan rustig en – hopelijk – met volgehouden inspanning het schip keren.

Doe je mee? Een weekje turven dan: plastic bestek, zakjes, vlootjes, potjes, bakjes, folies … Het eenvoud-dagboek uit tip 1 is daarvoor prima geschikt. Op naar Plastic Vrij Leven wordt vanaf nu een spin-off van de wekelijkse Eenvoudig Leven tips waarin ik mijn ervaringen en praktische oplossingen zal delen.

Ik wens je een heerlijk eenvoudige week in stijl.

Sandra

Lees ook Tip # 5 – jezelf betere gewoonten aanleren

 

Eenvoudiger leven tip # 5 – Jezelf betere gewoonten aanleren

Geplaatst op Geupdate op

Heb jij dat ook ? Van die slechte gewoonten die je nu niet meteen aan de rand van de afgrond brengen maar die al wel jarenlang door je leven blijven zeuren? Af en toe doe je er wat aan, maar na een tijdje glijd je weer af naar het gebruikelijke ‘evenwicht’ van ervoor. Je beseft wel dat er één of andere psychologische kronkel achter zit of dat ze een functie vervullen, maar je bent niet van plan om naar de psychiater te stappen of jezelf eindeloos te analyseren, je wil er gewoon vanaf. Deze week vond ik een mooi aanknopingspunt bij permacultuur in de strijd tegen slechte gewoonten. Bij permacultuur? Ja, want in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht is permacultuur niet alleen een systeem om een natuurlijke tuin te ontwerpen, maar eerder een manier van denken en tegen de dingen aankijken waarmee je net zo goed je eigen leven vorm kan geven.

In permacultuur heb je het idee van zones. In een tuin kan je zones afbakenen gaande van 1 – het dichtst bij je woning – tot 5 of nog meer – helemaal aan het uiteinde van je tuin, waarbij het idee is dat je functies die je vaak en snel benut of makkelijk wil kunnen overzien – een kruidentuin, een speelhoekje voor je kinderen … – in zone 1 inplant.

Hier valt niks anders te doen dan computeren.

Eigenlijk kan je dat zone-denken ook toepassen op jezelf en zones onderscheiden rond je lichaam. Ga maar na: slechte gewoonten bevinden zich vaak in de zone vlak rond ons, waar ze ons voortdurend omringen en voor het grijpen liggen. Mijn – voor mezelf – vervelendste slechte gewoontes zijn te veel chocolade eten en te veel tijd aan mijn laptop verkwanselen. En geen wonder dat die slechte gewoonten zo moeilijk uit te bannen zijn … De chocolade ligt zichtbaar en op ooghoogte in een open rek in de keuken waar ik wel twintig keer op een dag voorbij loop. Mijn laptop staat pal voor mijn neus op mijn schrijftafel en staat doorgaans de hele dag aan. Je kan dus stellen dat ze zich allebei in een zone bevinden waar ik me constant in beweeg en waar ze me dus de hele tijd kunnen verleiden. Oplossing: ze naar een verdere zone verplaatsen. De chocolade gaat de kelder in. Ik besluit dat ik de periodes dat ik op mijn laptop werk ga afbakenen. Wanneer een periode om is zet ik hem af, klap ik hem dicht en haal ik hem van mijn schrijftafel af.

 

Ruimte voor andere dingen …

Het lijkt simplistisch, maar voorlopig werkt het. De verleiding om ‘gauw even’ mail of andere dingen te checken is stukken minder als je eerst die laptop moet pakken en de opstart uitzitten. En de kelder is een plek waar ik niet voortdurend doorheen loop zoals de keuken zodat ik vanzelf minder vaak naar de chocolade graai. Er zijn natuurlijk nog andere mogelijkheden: als ik geen chocolade koop, blijft hij in zone supermarkt en dat is de allerveiligste plek, maar een permanente optie is dat niet, zo weet ik van mezelf.

Neem deze week jouw slechte gewoonten een keer onder de loep.
Kan je ze naar een verder van je af liggende zone verplaatsen?
Wat levert het op?

Ik wens je gezonde verandering en toenemende eenvoud!

Sandra

 

Vorige tip gemist? Tip # 4 – Vakantiestemming bewaren